دوباره تنور بازار تابستانی لیگ داغ شده و دوباره نام علی بیرو در صدر داغ ترین شایعات این بازار پرهیاهو قرار گرفته است؛ البته این بار نه به دلیل پیشنهادات باشگاه های داخلی یا خارجی به گلر شماره یک تیم ملی و نه به دلیل پرونده کذایی فسخ قرارداد او با پرسپولیس، بلکه به این علت که موضوع خدمت سربازی این دروازه بان ۳۳ ساله سرخپوشان تبریزی بار دیگر به جریان افتاده و آینده او در تراکتور را در هاله ای از ابهام قرار داده است.
بر اساس آنچه پیش تر از سوی معاون نظام وظیفه عمومی اعلام شده بود، بیرانوند از ابتدای مهر سال گذشته وارد دوره مشمولیت شده و تا پایان شهریور امسال، یعنی حدود دو ماه دیگر، برای معرفی خود فرصت دارد. اگر بیرو در این مدت نتواند از مسیرهای قانونی مانند دریافت معافیت یا انتقال به خارج از کشور شرایط خود را تغییر دهد، باید برای پشت سر گذاشتن دوران خدمت سربازی از تراکتور جدا شده و راهی یکی از تیم های نظامی شود. البته در روزهای اخیر اخباری نیز منتشر شده که خود بیرانوند معتقد است می تواند اعزامش را تا دی ماه به تعویق بیندازد؛ اما تاکنون هیچ مرجع رسمی این موضوع را تأیید نکرده است. از سوی دیگر گلر تیم ملی مدعی دریافت پیشنهاد از سوی باشگاه های خارجی هم شده اما باشگاه تراکتور اعلام کرده تمایلی به صدور رضایت نامه برای این دروازه بان خود ندارد و خواهان ادامه همکاری با اوست.
همزمان با این اخبار، شایعاتی درباره علاقه کادر فنی تی تی ها به جذب پارسا جعفری، دروازه بان ذوب آهن هم منتشر شده است؛ شایعاتی که باتوجه به جدایی مارکوس یوهانسون، گلر سوئدی تراکتور، نشان می دهد کرسی نشینان این باشگاه تبریزی احتمال خالی شدن دروازه تیمشان را چندان هم دور از ذهن نمی دانند و بر همین اساس برای پرکردن این خلأ در حساس ترین پست تیم خود به تکاپو افتاده اند و فعلاً از میان گزینه های مطرح شده، از سید حسین حسینی گلر ذخیره بیرو در تیم ملی گرفته تا محمد خلیفه گلر ۲۱ ساله ای که این شانس را داشت تا همراه با ملی پوشان به عنوان یار رزرو در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور یابد، احتمال حضور پارسا جعفری در تراکتور بیش از سایرین به نظر می رسد؛ به ویژه با توجه به سابقه همکاری این دروازه بان ۲۷ ساله با محمد ربیعی سرمربی تی تیها در ذوب آهن و شایعات مربوط به جدایی اش از جمع گاندوها.
از سوی دیگر شایعاتی که پیش از این درباره احتمال حضور نیما میرزازاد در ذوب آهن نیز مطرح شده بود نیز احتمال جدایی پارسا از جمع گاندوها و پیوستنش به تراکتور را پررنگ تر کرده است. اگرچه هیچیک از این شایعات تا لحظه تنظیم این یادداشت هنوز رنگ واقعیت به خود نگرفته اند اما مطرح شدن همزمان این اخبار در بازار داغ تابستانی لیگ ۲۶ نشان می دهد در پشت پرده، تغییراتی در سنگر سرخپوشان تبریزی و سبزپوشان اصفهانی در حال شکل گرفتن است.
برای پارسا جعفری اما این انتقال احتمالی شاید مهمترین تصمیم دوران حرفه ای این گلر جوان باشد؛ تصمیمی که از یک سو می تواند او را به یکی از چهره های اصلی فوتبال ایران در فصل پیش رو تبدیل کند و از سوی دیگر ممکن است جعفری با کوچ از اصفهان به تبریز چند سال مهم از دوران بازی خود را روی نیمکت های یک تیم بزرگ هدر دهد.
حضور در تیم های مدعی برای هر بازیکنی وسوسه کننده است به خصوص تراکتور که در لیگ بیست و چهارم هم به عنوان قهرمانی رسیده و هوادارانی پرشور دارد و فصل آینده علاوه بر لیگ برتر و جام حذفی، در لیگ نخبگان آسیا نیز به میدان خواهد رفت. طبیعی است که بازی در چنین تیمی، فرصت دیده شدن را برای هر فوتبالیستی چند برابر میکند و جعفری نیز از این قاعده مستثنی نیست. او طی سال های اخیر با حضور در چهارچوب دروازه ذوبی ها نشان داده دروازه بانی قابل اعتماد است و توانایی حضور در تیم های مدعی را دارد. این گلر جوان حتی در مقطعی کادر فنی تیم ملی را هم مجاب کرد تا از او برای حضور در جمع ملی پوشان دعوت کنند. اگر انتقال جعفری به تراکتور نهایی شود، شرایط برای ایستادن او درون دروازه این تیم فراهم باشد و این دروازه بان بتواند در سنگر تی تی ها نیز به درخشش خود ادامه دهد، شاید این همان سکوی پرتابی باشد که او سالها انتظارش را کشیده است؛ چه اینکه بازی در تیمی که هر هفته زیر ذره بین رسانه ها قرار دارد، شانس دعوت دوباره به تیم ملی، تثبیت جایگاه خود در فوتبال ایران و حتی فرصت بازی در خارج از کشور را برای این گلر را افزایش می دهد؛ اما همه اینها به اگری بزرگ گره خورده است: اگر علیرضا بیرانوند در تراکتور نماند.
تمام معادلات این انتقال به آینده و سرنوشت دروازه بان شماره یک تیم ملی وابسته است؛ آن هم به هر دلیلی. اگر بیرانوند به دلیل خدمت سربازی ناچار به ترک تراکتور شود یا بار دیگر هوای لژیونر شدن به سرش بزند و کرسی نشینان باشگاه تبریزی نیز با خواسته او موافقت کنند آن وقت جعفری شانس زیادی برای تبدیل شدن به گلر اول یکی از تیم های مدعی لیگ برتر را خواهد داشت.
اما این فقط یک روی سکه و اگر بیرانوند در تبریز بماند، آن وقت داستان برای گلر گاندوها در صورت حضور در جمع تی تی ها کاملاً متفاوت خواهد بود؛ چه اینکه بدون شک با حضور بیرانوند بعید است فرصت بازی به جعفری برسد. پربیراه نیست اگر مدعی شویم در نیمکت نشینی یک دروازه بان، بزرگ ترین دشمن در مسیر پیشرفت اوست؛ چه اینکه گلرها برخلاف سایر بازیکنان کمتر در ترکیب چرخشی قرار می گیرند و معمولاً سرمربیان برای حضور پرقدرت در تمامی مسابقات به دروازه بان اول خود اعتماد می کنند، با این تفاسیر گلر ذخیره بودن به ویژه نیمکت نشینی پشت سر بیرانوند یعنی حتی با وجود حضور تراکتور در سه تورنمنت، الزاماً فرصت بازی قابل توجهی برای گلر دوم ایجاد نخواهد کرد.
برای پارسا جعفری که اکنون در ۲۷ سالگی قرار دارد، مهمترین سرمایه، دقایق حضور در میادین است. او در سنی قرار گرفته که باید جایگاهش را در سطح اول فوتبال باشگاهی کشورمان تثبیت کند، نه اینکه چشم انتظار لغزش، مصدومیت یا غیبت دروازه بان اول تیم بماند. هرچند نیمکت نشینی در تراکتور ممکن است از نظر مالی یا اعتباری برای پارسا سودمند باشد اما لزوماً آینده حرفه ای بهتری برای این گلر نخواهد ساخت و حتی می تواند سد راه او در مسیر پیشرفتش هم بشود.
از همین رو، اگر قرار باشد جعفری راهی تبریز شود، منطقی ترین حالت این است که ابتدا صبر کند تا تکلیف بیرانوند مشخص شود؛ چه اینکه کوچ به تیمی که هنوز معلوم نیست سنگربان شماره یک آن چه سرنوشتی پیدا می کند، ریسکی است که می تواند آینده حرفهای هر گلری را تحت تأثیر قرار دهد.
البته این انتقال تنها برای جعفری اهمیت ندارد. ذوبآهن نیز در صورت از دست دادن این دروازه بان که طی فصول اخیر حضور پررنگی در ترکیب تیم داشته، با چالشی جدی رو به رو خواهد شد. هرچند نام نیما میرزازاد به عنوان جانشین احتمالی پارسا مطرح شده اما جای خالی گلری که طی فصل های اخیر به یکی از نقاط اتکای تیم تبدیل شده، به سادگی پر نخواهد شد؛ چه اینکه هماهنگی یک دروازه بان با خط دفاعی تیم زمانبر خواهد بود و تغییر این مهره، می تواند روی عملکرد کلی گاندوها اثر بگذارد.
با همه اینها تا لحظه تنظیم این یادداشت، نه انتقال پارسا جعفری به تراکتور رسمی شده و نه تکلیف نهایی وضعیت بیرانوند مشخص است و نه حتی خبری از سبزپوش شدن گلر سابق زردپوشان دیار زاینده رود روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفته است. آنچه فعلاً نقل محافل ورزشی، رسانه ای و شبکه های اجتماعی شده، مجموعه ای از گمانه زنی هایی است که در روزهای آینده یا رنگ واقعیت خواهند گرفت یا به دست فراموشی سپرده می شوند. باید منتظر ماند و دید آیا معادلات پست آخر تیم های تراکتور و ذوب آهن برای فصل پیش رو دستخوش تغییر خواهد شد؛ یا این حدس و گمان ها نیز همچون بسیاری از شایعات نقل و انتقالاتی، تنها برای چند روز تنور بازار تابستانی لیگ را گرم نگه خواهند داشت و با ابقای بیرانوند در تبریز و حضور جعفری در اصفهان، شعله این شایعات داغ نیز فروکش میکند؟
مرضیه غفاریان
