سپاهان فعالیت خود در بازار تابستانی امسال را با تصمیمی مهم آغاز کرده است. شایعه شده که این باشگاه اصفهانی برای جذب ابوالفضل کوهی به عنوان نخستین خرید در این بازار داغ دست به جیب شده است. شاید در نگاه اول این انتخاب، در مقایسه با شاه ماهی هایی که در هر فصل نقل و انتقالاتی در سبد خرید پر زرق و برق سپاهان جای می گرفتند، چندان پر سر و صدا به نظر نرسد اما کافی است کمی عمیق تر به کالبدشکافی وضعیت طلایی پوشان اصفهانی در فصل گذشته بپردازید تا شما هم بر این ادعا صحه بگذارید که دست گذاشتن روی هافبک ۲۱ ساله استقلال خوزستان که این روزها پیراهن تیم ملی امید را هم برتن دارد اتفاقاً یکی از معنادارترین و با اهمیت ترین تصمیم های کرسی نشینان باشگاه سپاهان و کادر فنی زردپوشان دیار زاینده رود در این بحبوحه است.
سپاهان این روزها با محدودیت های مالی مواجه شده و در فصل پیش نیز در گشودن سنگر رقبا آنچنان که باید و شاید زهردار نبود، حالا طبیعی است که مسئولان این تیم با هدف ترمیم یکی از اصلی ترین معضل های خود پای به بازار تابستانی بگذارند؛ آن هم با تلاش برای به استخدام در آوردن وینگری جوان و جویای نام.
پربیراه نیست اگر مدعی شویم سپاهان در فصلی که گذشت و البته نیمه کاره هم ماند، بیش از هر چیز از پارادوکس بزرگ در فاز هجومی رنج می برد؛ تیمی که اگرچه روی کاغذ از مهره های اسم و رسمدار در این پست پر بود اما در مستطیل سبز دیگر از خط حمله آتشین همیشگی زردپوشان اصفهانی خبری نبود. در حقیقت ترافیک نام های بزرگ اما کم اثر در نوک پیکان حمله تیم و البته مصدومیت پی در پی هافبک ها و مهاجمان طلایی پوش، باعث شد تا سپاهانِ محرم در بسیاری از بازی های لیگ بیست و پنجم با وجود برتری تاکتیکی در فاز هجومی در تبدیل موقعیت ها به گل ناکام بماند و عملاً موتور تهاجمی اش در فصل گذشته دچار احتراق ناقص شده بود.
بهترین شاهد بر این مدعا هم آنکه محرم در نشست خبری پس از شکست تیمش در مصاف با مدافع عنوان قهرمانی در نیمه های نیم فصل دوم اذعان کرد که برای حل این معضل در بازار زمستانی به دنبال جذب مهاجم خارجی بوده اما شرایط داخلی کشور مانع از ترمیم خط حمله سپاهان در فصل نقل و انتقالات شده است. باید اذعان کرد شاگردان محرم در فصل گذشته خوب بازی می کردند خوب موقعیت می ساختند اما خوب تر(!) از آن فرصت های گلزنی و پیروزی را یکی پس از دیگر از دست می دادند؛ آن هم به دلیل موتور خاموش مهره های هجومی تیم و قفل محکمی که بر پای آنها بسته شده بود. در نهایت سپاهان در لیگ برتر بیست و پنجم از همین نقطه ضربه خورد؛ تیمی که در مقایسه با فصول قبل، دیگر آن خط آتش آتشین و مخوف را نداشت و همین پاشنه آشیل، به شکل مستقیم روی نتایج تیم هم اثر گذاشت.
حالا در شرایطی که باشگاه اصفهانی با محدودیت های بودجه ای دست و پنجه نرم می کند و دیگر نمی تواند مانند گذشته با تکیه بر خریدهای کلان و جذب شاه ماهی ها برای ترمیم این معضل در بازار نقل و انتقالاتی پیش برود، نگاه سرمربی جوان سپاهان به جذب مهره های جوان و جویای نام در این مقطع معطوف شده است. بر همین اساس هم شنیده شده که اولین خرید زردپوشان اصفهانی در بازار تابستانی وینگر جوان آبی های خوزستانی است؛ چه اینکه سپاهان در فصل پیش رو برای اینکه از کورس با مدعیان عقب نیافتد به شدت به انرژی، سرعت و انگیزه بازیکنانی کم سن و سال و جویای نام چون کوهی نیاز دارد. سپاهان برای بازگشت به آن هویت تهاجمی که هوادارانش را به وجد می آورد، چاره ای جز عبور از دوره گذار و اعتماد به جوانانی ندارد که عطش سیری ناپذیری برای اثبات توانایی های خود و عرض اندام در مستطیل سبز دارند.
باید منتطر ماند و دید محمد ابوالفضل کوهی به صورت رسمی به عنوان اولین خرید راهی اصفهان خواهد شد و آیا میتواند همان مهره گمشده ای باشد که پازل هجومی سپاهان را کامل می کند؟ چه بسا این جوانِ پُرشور بتواند خلأ ستاره های گرانقیمت را با کوه انگیزه خود پر کند. هرچند پرواضح است که انتظار معجزه از بازیکنی جوان آن هم در تیمی مدعی با فشار بالای هواداری، منطقی نیست اما همین که کرسی نشینان باشگاه و کادر فنی تیم مسیر درستی را برای ترمیم یکی از مهمترین ضعف های سپاهان انتخاب کرده اند، گام مثبتی برای عبور از این خوان به شمار می رود.
از سوی دیگر با توجه به محدودیت بودجه و در شرایطی که سپاهان شاید نتواند برای تقویت تیم خود در هر پست همچون گذشته سراغ خریدهای گرانقیمت برود، سرمایهگذاری روی بازیکنان جوان میتواند هم از نظر فنی و هم از نظر اقتصادی توجیه پذیر باشد. اگر این وینگر ۲۱ ساله بتواند خودش را در ترکیب طلایی پوشان اصفهانی جا بیندازد، سپاهان نه تنها روی یک مهره هجومی آینده دار سرمایه گذاری کرده، بلکه قادر خواهد بود بخشی از مشکل مزمن تیمش در فاز حمله را هم با کمترین هزینه برطرف کند؛ با این تفاسیر پربیراه نیست اگر مدعی شویم حرکت اولِ محرم نویدکیا و مدیران باشگاه اصفهانی، حداقل نشان دهنده تشخیص دقیق درد زردپوشان دیار زاینده رود و اراده ای راسخ برای درمان آن است.
مرضیه غفاریان
