دیگر جای هیچ اما و اگری باقی نماند، خبر رسمی و قطعی اعلام شد: سپاهان، یکی از پرافتخارترین و پرطرفدارترین باشگاه های فوتبال ایران، شانس حضور در آوردگاه مهم بازی های آسیایی را از دست داد؛ اما نه با ناکامی در مستطیل سبز و عقب افتادن از رقبا در نتیجه گیری در میدان، بلکه این بار، این مسئولان باشگاه اصفهانی بودند که در راهروهای اداری و بر اثر اهمالی توجیه ناپذیر در بارگذاری به موقع و صحیح مدارک لازم برای کسب مجوز حرفه ای، از قافله رقابت با همتایان خود عقب افتادند تا فرصتی طلایی از کف طلایی پوشان اصفهانی برود.
این اتفاق، زنگ خطری جدی برای باشگاهداری در ایران و به خصوص برای باشگاهی با قدمت و اعتبار سپاهان است؛ چه اینکه امروزه در دنیای حرفه ای فوتبال، کسب موفقیت فقط در گروی درخشش بازیکنان در میدان مسابقات نیست، بلکه به رعایت دقیق الزامات بین المللی و نظمِ اداری مدیران باشگاه نیز وابسته است؛ ضرورتی که اکنون غفلت از آن، به قیمتی گزاف برای هواداران پرشور سپاهان تمام شد. آمادگی در ابعاد مختلف، از جمله رعایت دقیق قوانین و مقررات بین المللی، ارائه به موقع مستندات و داشتن ساختارهای اداری و مالی شفاف، بخشی جدایی ناپذیر از هویت باشگاه های حرفه ای در دنیای فوتبال است. عدم توجه به این فاکتورهای حیاتی، می تواند تمام تلاش ها و موفقیت های فنی یک فصل تیم ها را به سادگی تحت الشعاع قرار دهد و حتی منجر به حذف آنها از مهمترین رقابت ها شود؛ آن هم پیش از به صدا در آمدن سوت آغاز مسابقات!
پیامد این اتفاق، فقط از دست دادن سهمیه آسیایی نخواهد بود؛ بلکه کاهش انگیزه بازیکنان و کادر فنی در رقابت های آتی و از دست رفتن فرصت نمایش توانمندی های سپاهان در سطح قاره را هم به دنبال دارد و مهمتر از آن اینکه به از قیمت از دست رفتن درآمدهای بالقوه حاصل از حضور در رقابت های آسیایی، آن هم در این روزهای سخت زردپوشان دیار زاینده رود و خدشه دار شدن اعتبار و برند باشگاه پرافتخار اصفهانی در سطح منطقه نیز تمام خواهد شد.
پرواضح است که کسب مجوز حرفه ای، مستلزم رعایت دقیق دستورالعمل ها و تقویم زمانی مشخصی است که توسط نهادهای بالادستی مانند AFCتعیین میشود، این فرایند هم نیازمند یک مدیریت سازمان یافته، دقت نظر بالا و هماهنگی مؤثر بین بخش های مختلف باشگاه، از جمله بخش های اداری، حقوقی، مالی و فنی است. در چنین شرایطی، وقتی مشاهده میکنیم که تیمی توانمند همچون سپاهان، به دلیل نارسایی در یکی از این فرایندهای اداری در باشگاه، فرصت حضور در رقابت های قاره کهن را از دست می دهد، این پرسش در اذهان شکل می گیرد که آیا ساختارهای لازم برای رصد و پیگیری مستمر این گونه الزامات، در باشگاه اصفهانی وجود نداشته است؟ آیا واحدهای مسئول در این باشگاه برای اطمینان از تکمیل و بارگذاری به موقع مدارک هماهنگی کافی و وافی با یکدیگر نداشته اند؟
و این «جوک سال فوتبال ایران و حتی آسیا است»؛ جوکی تلخ که کرسی نشینان یکی از حرفه ای ترین باشگاه های کشورمان، علیرغم در اختیار داشتن بهترین امکانات زیرساختی، زیباترین ورزشگاه ایران و بازیکنانی سرشناس و حرفه ای به اذعان خود (که همه فوتبالدوستان ایرانی هم بر آن مُهر تأیید می زنند)، به دلیل قصور در انجام وظایف ابتدایی و اداری، باعث از دست رفتن سهمیه آسیایی تیم فوتبال سپاهان شوند و سپس به جای پذیرش این اهمالکاری خود با طرح مسائلی چون «بیعدالتی»، توپ ناکامی شان را به زمین کمیته حرفه ای سازی بیندازند.
اینکه کنفدراسیون فوتبال آسیا با قاطعیت اعلام کرده که اجازه بارگذاری مجدد مدارک در زمان اضافی وجود ندارد، نشان می دهد که اشتباه در این مورد کاملاً درون باشگاهی و ناشی از عدم دقت در فرایندهای اداری بوده است. وقتی نهادهای ناظر بین المللی چارچوب های مشخصی برای ارسال مدارک مورد نیاز تعیین میکنند، وظیفه سردمداران باشگاه هاست که با دقت و مسئولیت پذیری کامل، این الزامات را رعایت کنند. از دست دادن سهمیه آسیایی به دلیل یک خطای اداریِ جبران ناپذیر، ضربه ای مهلک به اعتبار باشگاه سپاهان و هواداران پرشورش وارد خواهد کرد.
اکنون که فرصت حضور در رقابت های آسیایی فصل آینده از دست رفته است، انتظار می رود مسئولان باشگاه به جای ادامه دادن به رویکردهای فرافکنانه، با صداقت و شجاعت، مسئولیت این ناکامی را پذیرفته و با اتخاذ تدابیر لازم همچون ایجاد تقویم اجرایی دقیق برای رصد ضرب الاجل های بین المللی، اطمینان حاصل کنند که چنین اشتباهاتی در آینده تکرار نخواهد شد. باشگاه سپاهان با پشتوانه بزرگ و ظرفیت های بالای فنی و ساختاری خود، شایسته مدیریتی است که در کنار حمایت از تیم در زمین مسابقه، در پشت میزها و در امور اداری و حقوقی نیز از دقت و حرفه ای گری برخوردار باشد. وقت آن رسیده است که این تجربه تلخ، به جای آنکه دستاویزی برای حاشیه سازی های بی پایان شود، به درسی ماندگار برای کرسی نشینان باشگاه اصفهانی در ساختن بنایی مستحکم تر در ساختار اجرایی باشگاه تبدیل شود؛ بنایی که دیگر با کوچک ترین غفلت، فرو نریزد و اعتبار طلایی پوشان دیار زاینده رود را در قاره کهن به بازی نگیرد.
مرضیه غفاریان
