در روزهایی که اردوی پیش فصل باشگاه ها چه در ایران و چه آن سوی مرزها دنبال می شود، دادوستد تیم ها در بازار تابستانی در صدر اخبار قرارگرفته و نقل محافل ورزشی شده و در هیاهوی این بازار داغ به درخشش دو بازیکن جوان ایرانی در دیدارهای تدارکاتی یک تیم اماراتی کمتر پرداخته شده است؛ دو ستاره ۲۰ و ۲۲ ساله ای که با عملکرد درخشان خود در بازی های دوستانه شباب الاهلی ثابت کرده اند اگر به آنها بها داده شود می توانند بخشی از پروژه جوانگرایی تیم ملی فوتبال کشورمان باشند: رضا غندی پور و مرصاد سیفی این روزها از چهره های موفق اردوی پیش فصل شباب الاهلی امارات به شمار می روند.
در خط حمله پرستاره شوالیه های سرخ امارات مهاجم ۲۰ ساله ایرانی که پس از پایان دوران حضور قرضی اش در الوحده دوباره به شباب الاهلی بازگشته، در دو دیدار تدارکاتی این تیم شیخ نشین عملکردی فراتر از انتظار داشته است؛ ۲ گل غندی پور مقابل سنت یوهان تیرول و پاس گل او برابر السد قطر، آماری است که نشان می دهد این ستاره جوان از فرصت کوتاهی که در اختیارش قرار گرفته، بهترین استفاده را کرده و از همین الان برای رقابت با مهاجمان باتجربه نایب قهرمان ادونک لیگ خیز برداشته است.
در همین دیدارها و در خط دفاع شباب الاهلی نیز، مرصاد سیفی یکی دیگر از بازیکنان جوان ایرانی حاضر در ترکیب این تیم تا به اینجا نمایش امیدوارکننده ای از خود ارائه کرده است. این مدافع ۲۲ ساله در دیدار برابر سنت یوهان تیرول از ابتدا در ترکیب تیمش قرار گرفت و با نفوذ از جناح چپ، پایه گذار یکی از گل های شباب الاهلی شد.
خودنمایی رضا غندی پور و مرصاد سیفی در دیدارهای تدارکاتی اخیر شباب الاهلی، بیش از هر چیز، نشان دهنده اعتماد آندره ژاردین، سرمربی جدید این تیم، به دو بازیکن جوان ایرانی است. ژاردین که سابقه قهرمانی با تیم امید برزیل در المپیک توکیو ۲۰۲۰ را در کارنامه دارد، نشان داده اعتقاد ویژه ای به کشف و پرورش استعدادهای جوان دارد و از سپردن مسئولیت به بازیکنان کم سن و سال هراسی ندارد. بدون شک میدان دادن به غندی پور و سیفی در دیدارهای تدارکاتی نیز از همین نگاه آینده نگر ژاردین سرچشمه می گیرد و خوشبختانه این دو بازیکن جوان ایرانی نیز با نمایش های امیدوارکننده خود بهترین پاسخ را به اعتماد سرمربی جوانشان داده اند. این مربی۴۶ ساله برزیلی حاضر است بهای گزاف اعتماد به مهره های جوان و مستعد را در کوتاه مدت بپردازد بلکه در بلندمدت از سود آن بهره کافی و وافی ببرد.
این همان حلقه گمشده در فوتبال ایران به ویژه در تیم ملی کشورمان است. سال هاست کارشناسان متعدد بر لزوم تغییر نسل در تیم ملی تأکید می کنند اما تا به اینجای کار جوانگرایی در این رشته پرطرفدار در کشورمان صرفاً در حد شعار باقی مانده است. اینکه سرمربی تیم ملی امیر قلعه نویی باشد یا هر مربی دیگری هم تا به اینجا هیچ تفاوتی در اصل ماجرا ایجاد نکرده مگر اینکه در آینده سکان هدایت یوزهای ایرانی به فردی سپرده شود که حاضر باشد ریسک جوانگرایی را به معنای واقعی کلمه به جان بخرد.
و الا کم نبوده اند مربیانی که گاه و بی گاه برای مُهر خاموشی زدن بر دهان منتقدان در فهرست مدعوین خود برای حضور در اردوهای ملی نام چند بازیکن جوان را قرار می دادند اما این بازیکنان در بهترین حالت ممکن روی نیمکت تیم ملی نظاره گر بازی پیرمردهای ملی پوش بوده اند!
فقط ۱۶۳ روز تا بازی های جام ملت های آسیا باقی مانده و باید از همین امروز پوست اندازی در تیم ملی شروع شود و گرنه در این رقابت ها آش همان آش و کاسه همان کاسه ای خواهد بود که در جام جهانی سرو شد. غندی پور یکی از مهاجمانی است که می توان برای جانشینی مهاجمان فعلی تیم ملی روی او برنامه ریزی کرد. او از رده های پایه تا لیگ برتر روندی رو به رشد داشته و اکنون نیز در بازی های تدارکاتی شباب الاهلی نشان داده از نظر ذهنی و فنی آماده برداشتن گام های بزرگ تر است. مرصاد سیفی همتیمی او نیز در دفاع چپ می تواند جایگزین خوبی برای میلاد محمدی ها و احسان حاج صفی ها باشد.
کم نداریم ستاره های جوان مانند این دو؛ از محمدمهدی زارع که طی دو فصل اخیر یکی از پدیدههای خط دفاع لیگ برتر بوده و بسیاری او را مدافعی آینده دار می دانند گرفته تا محمد خلیفه، دروازه بانی که ثابت کرده می تواند به تدریج جانشین قابل اعتمادی برای علیرضا بیرانوند شود یا بازیکنانی مانند دانیال ایری، کسری طاهری، محمدجواد حسین نژاد، یعقوب براجعه، محمد عسکری و ابوالفضل زمانی که نشان داده اند که ظرفیت حضور در تیم ملی را دارند.
البته هیچکس انتظار ندارد در مسیر جوانگرایی امثال غندی پور و سیفی از همین امروز و به یکباره جای بازیکنان باتجربه را در ترکیب اصلی تیم ملی بگیرند. اما بدون شک این پدیده ها باید با دعوت مستمر به اردوهای تیم ملی، تمرین در کنار ملی پوشان باسابقه و از همه مهتر حضور در ترکیب تیم حداقل در دیدارهای دوستانه و مسابقاتی که فشار کمتری دارند، فرصت کسب تجربه و اثبات توانایی های خود را پیدا کنند؛ دقیقاً همان مسیری که بسیاری از تیم های موفق آسیا، از جمله ژاپن، کره جنوبی و ازبکستان، برای انتقال نسل طی کرده اند. فوتبال ایران از نظر استعداد، کمبودی نسبت به رقبای آسیایی خود ندارد؛ آنچه سالهاست مانع پوست اندازی در تیم ملی شده کمبود جسارت در مربیان تیم ملی برای اعتماد به نسل جوان است.
مرضیه غفاریان
