وی تصریح کرد:کشاورزان شرقی زایندهرود و حاشیه تالاب همواره نشان دادهاند که دغدغه زیستمحیطی دارند و در مراحل مختلف برای رساندن آب به گاوخونی همراهی کردهاند و ما حتی پیش از بستن مسیر آب، پیگیر تأمین و هدایت حداقل حقآبه ممکن با هماهنگی آب منطقهای و کشاورزان منطقه هستیم.
تبعات زیستمحیطی خشک شدن تالاب و افزایش دمای منطقه
معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست ایران با هشدار نسبت به عواقب بیتوجهی به حقآبه زیستمندان، گفت:خشک شدن ۴۰ هزار هکتار از مساحت تالاب، آن را به یک جزیره گرمایی تبدیل کرده که نه تنها دمای منطقه را چند درجه افزایش میدهد، بلکه باعث کاهش بارندگی و از دست رفتن رطوبت خاک میشود.
وی ادامه داد: اکنون حاشیه این تالاب به کانون فعال گرد و غبار تبدیل شده که مستقیماً سلامت بیش از دو میلیون نفر از ساکنان شهر اصفهان و مناطق اطراف را تهدید میکند.
وی تاکید کرد:حقآبه تالاب تنها یک سهمیه فنی نیست، بلکه حق حیات موجودات زندهای است که در این اکوسیستم زندگی میکنند و بیتوجهی به آن، کل زنجیره حیات در منطقه را دچار اختلال میسازد.
دستاوردهای حقوقی و ضرورت تصویب طرح جامع احیا
لاهیجانزاده با اشاره به اقدامات اساسی صورتگرفته طی سالهای اخیر جهت حفظ ماهیت تالاب گاوخونی افزود: با پیگیریهای انجامشده، کوه موجود در محدوده تالاب که در معرض طمع معدنکاوی قرار داشت، تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست و بهعنوان منطقه حفاظتشده ثبت شد.
وی اضافه کرد: همچنین سند مالکیت تالاب گاوخونی در شورای حفظ حقوق بیتالمال به نام سازمان حفاظت محیط زیست صادر گردید تا امکان برداشتهای غیرمجاز آب و املاح سلب شود.
وی در ادامه با اشاره به لزوم حمایتهای ملی و بینالمللی خاطرنشان کرد: طرح جامع احیای زایندهرود باید در ستاد ملی تصویب شود تا با مشارکت دستگاههایی همچون وزارت نیرو و وزارت جهاد کشاورزی، اعتبارات لازم پیشبینی و مسئولیتها مشخص گردد و همچنین جلب اعتبارات بینالمللی برای آموزش جوامع محلی، اجرای طرحهای کشاورزی پایدار و ایجاد معیشت جایگزین از جمله اولویتهایی است که میتواند فشار بر منابع آبی منطقه را به شکل چشمگیری کاهش دهد.
