نوبتی هم که باشد، حالا نوبت جدایی مهاجمان گل نزن(!) از سپاهان است. پس از اینکه هنانوف و دانشگر، دو مدافع سابق طلایی پوشان نصف جهان با توافق دوطرفه با سپاهان ساکشان را برداشته و راه خروج از این باشگاه اصفهانی را در پیش گرفتند، این بار نوبت به مجید علیاری رسید تا با سپاهان خداحافظی کند؛ مهاجمی که فصل گذشته با رؤیای درخشش در جمع زردپوشان دیار زاینده رود از ذوبآهن جدا شد و به تیم همشهری کوچ کرد اما در نهایت نتوانست انتظارات را برآورده کند و پیش از آنکه مدت قراردادش با سپاهان سرآید مجبور به پایان همکاری خود با این تیم شد.
مجید علیاری در بازار تابستانی داغ فصل گذشته با هدف آتشین تر شدن خط آتش سپاهان به این تیم پیوست اما در تمامی بازی هایی که با پیراهن زرد در مستطیل سبز حضور یافت؛ چه در رقابت های لیگ برتر، چه در لیگ قهرمانان آسیا و چه در جام حذفی، نه تنها پایش به گل باز نشد بلکه حتی موفق به ثبت یک پاس گل هم در کارنامه خود نشد؛ آماری که در مقایسه با درخشش او در تیم سبزپوش اصفهانی، بیش از پیش ناامیدکننده به نظر می رسد.
مجید علیاری در لیگ بیست و چهارم در ۲۲۳۰ دقیقه بازی برای ذوب آهن، ۷ گل به ثمر رسانده بود و ۳ پاس گل داده بود؛ آماری قابل قبول برای یک مهاجم که او را بر سر زبان ها انداخت و پاتریس کارترون سرمربی وقت طلایی های اصفهانی را مجاب کرد نام این بازیکن را در فهرست خریدهای تابستانی خود قرار دهد. اما عملکرد علیاری در سپاهان، نه تنها رضایت بخش نبود، بلکه بارها با تیغ تیز انتقادات نواخته شد؛ چه از جانب هواداران و چه از جانب کارشناسان. مهاجمی که نتواند در ۸۶۱ دقیقه بازی برای تیمش حتی یک بار هم نقشی در گشودن سنگر رقبا ایفا کند، به طور قطع نمی تواند نظر مساعد طرفداران پرشور تیمی مدعی مانند سپاهان را جلب کند و در نهایت این عملکرد ضعیف، مدیران و کادر فنی سپاهان را هم مجاب کرد تا نام این مهره هجومی را نیز در لیست بازیکنان مازاد خود قرار دهند.
جدایی علیاری از سپاهان در حالی که هنوز یک فصل دیگر از قراردادش باقی مانده بود و با توجه به طلسم این مهاجم ۳۰ ساله در گلزنی نشان دهنده شکست پروژه انتقال او از ذوب آهن به تیم همشهری است و در نهایت کرسی نشینان باشگاه سپاهان که به دنبال کاهش هزینه ها و تعدیل قراردادها بودند پس از عدم توافق با علیاری بر سر اصلاح مفاد مالی، راهی جز فسخ دوطرفه قرارداد این بازیکن نیافتند.
پربیراه نیست اگر مدعی شویم این جدایی، فارغ از دلایل اقتصادی، معادله ای دو سر سود خواهد بود: از یک طرف سپاهان می تواند با آزاد کردن سهمیه و بودجه اختصاص یافته به علیاری، به دنبال جذب مهاجمی جوان تر، باانگیزه تر و کارآمدتر باشد تا بلکه بتواند در فصل آینده، گره گشای مشکلات خط حمله زردپوشان دیار زاینده رود باشد، از سوی دیگر، مجید علیاری نیز با ترک سپاهان، فرصتی دوباره خواهد یافت تا در تیمی دیگر، استعدادهایش را به کار گیرد و با اثبات توانایی های خود خاطره تلخ ناکامی در سپاهان را پاک کند. شاید او برای احیا و درخشش دوباره نیاز به فضایی دارد که در آن، فشار رقابت کمتر باشد و فرصت بیشتری برای عرض اندام پیدا کند.
از همه اینها مهمتر اینکه، جدایی این مهاجم ۳۰ ساله می تواند آغاز یک خانه تکانی جدی و اساسی در خط حمله سپاهان باشد. تیم محرم نویدکیا در فصل گذشته، با وجود در اختیار داشتن چندین و چند مهره هجومی نامی، نتوانست همچون فصول قبل نمایش چشمگیری در به آتش بستن سنگر رقبا ارائه کند و حالا وقت آن رسیده که مدیران باشگاه اصفهانی و کادر فنی تیم سپاهان با نگاهی دقیق تر و بلندمدت تر، برای تقویت و ترمیم ترکیب تیم به ویژه در فاز هجومی اقدام کنند. شاید شرایط اقتصادی تحمیلی ناشی از جنگ تحمیلی، تلنگری باشد برای سپاهان تا با جذب بازیکنانی شایسته تر، فصل آینده را قدرتمندتر آغاز کند. خدا را چه دیدید شاید عدو سبب خیر شده باشد.
مرضیه غفاریان
