با بازگشت نیما میرزازاد (دروازه بان جوانی که فصل گذشته از جمع شاگردان نویدکیا جدا شد و به صورت قرضی به مس رفسنجان پیوست) به سپاهان برای فصل آینده، رقابت درون دروازه زردپوشان اصفهان وارد فاز تازه ای می شود؛ چه اینکه ترافیک قفس توری طلایی پوشان اصفهانی، در شرایطی که باشگاه برای حضور در بازار نقل و انتقالاتی فصل پیش رو با بودجه محدودتری نسبت به دوره های قبل مواجه است، اهمیتی دوچندان پیدا خواهد کرد. در چنین فضایی، حضور همزمان سیدحسین حسینی، محمدرضا اخباری و نیما میرزازاد، به طور طبیعی مدیران باشگاه و کادر فنی را با معمایی استراتژیک روبه رو خواهد کرد. در این شرایط حساس، پربیراه نیست اگر مدعی شویم کادر فنی زردپوشان دیار زاینده رود به ناچار برای مدیریت منابع و چیدمان ایده آل، دستکم یکی و شاید حتی دو گلر را از لیست اصلی خود کنار خواهد گذاشت.
با این تفاسیر، اگر قرار باشد معیار انتخاب یک دروازه بان از بین این سه گلر باتجربه برای سپردن قفل سنگر زردپوشان دیار زاینده رود، بر اساس بازی های فصل گذشته، کیفیت فنی، آمادگی ذهنی و جایگاه فعلی آنها باشد، بدون شک کفه ترازو به سود حسینی سنگینی می کند؛ گلری که علاوه بر حضور پررنگ تر در چهارچوب دروازه تیم محرم در فصل پیش، این روزها با حضور در جمع ملی پوشان در آستانه حضور در جام جهانی قرار دارد.
اگرچه محمدرضا اخباری نیز دروازه بانی با توانایی های فنی بالا و فیزیکی مناسب است که فصل گذشته را بسیار امیدوارکننده آغاز کرد اما مصدومیت بدموقع در میانه های فصل سد راه او شد. اخباری قربانی بدشانسی شد و همین دوریِ ناخواسته از میادین، فرصت حضور ثابت در ترکیب سپاهان را در رقابت جدی با حسینی از او گرفت و سرنوشت به او فرصت نداد تا آنچه در چنته دارد را به شکل مستمر و کامل در حراست از سنگر سپاهان نشان دهد.
نیما میرزازاد هم هرچند از دو رقیب خود جوان تر است و پتانسیل های قابل توجهی هم دارد اما ارزیابی عملکرد نه چندان قابل دفاع او در فصل پیش و در سنگر مسی ها ثابت می کند که نیما هنوز نمی تواند گلر ششدانگی برای حراست از سنگر طلایی پوشان اصفهانی باشد. دروازه بان سپاهان در فصل پیش رو باید بیش از هر چیز، ستونی روانی برای تیم باشد؛ کسی که بتواند ریتم دفاع را تنظیم کند، روی دوئل های هوایی و خروج های به موقع فرمان بدهد و در جریان بازی دچار افت های مقطعیِ پرهزینه نشود. اگرچه میرزازاد ظرفیت رشد دارد اما با توجه به شرایط رقابتی و حساسیت فصل آینده برای سپاهان، بعید نیست این دروازه بان ۲۹ ساله فصل آینده را هم دور از زردپوشان دیار نصف جهان سپری کند.
در این میان، سید حسین حسینی با دو فاکتور کلیدی از رقبای خود پیشی می گیرد: اول، درخشش در سنگر سپاهان در فصل گذشته؛ جایی که او برخلاف رقبا، توانست در لحظات بحرانی، تکیه گاه مطمئنی برای تیم باشد و اعتماد کادر فنی و هواداران را هم جلب کند. دوم، تداوم حضور در اردوهای تیم ملی؛ این موضوع بهترین شاهد بر این مدعاست که حسینی در حال حاضر از نظر فنی، آمادگی جسمانی و ثبات روانی نه تنها از دو رقیب همتیمی خود در سپاهان برتر است بلکه جزو بهترین سنگربانان فوتبال ایران است. سپاهان هم در این روزها به دروازه بانی نیاز دارد که بتواند به خوبی از عهده بیمه کردن سنگر زردپوشان برآید. برای سپاهانی ها، حفظ حسینی ضرورتیِ فنی برای عقب نیافتادن از کورس با رقبا در جاده قهرمانی است.
با توجه به محدودیت های بودجه ای که برای سپاهان در فصل پیش رو پیش بینی می شود، حفظ و استفاده بهینه از سرمایههای موجود، اهمیتی دوچندان پیدا می کند. حسینی یکی از این سرمایه های ارزشمند تیم است که با کمترین هزینه (در مقایسه با جذب دروازه بان جدید و خارجی)، میتواند بالاترین بازدهی را برای سپاهان به ارمغان بیاورد. اما سرنوشت اخباری و میرزازاد و چگونگی مدیریت ترافیک در قفس توری طلایی ها، همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد و باید منتظر ماند و دید که در نهایت چه تصمیمی برای دروازه سپاهان گرفته خواهد شد؛ تصمیمی که بدون شک نقش پررنگی در آینده این تیم در فصل پیش رو خواهد داشت.
مرضیه غفاریان
