ذوب آهن باز هم به چادر ملو باخت، تیمی که در تمام ادوار تاریخ لیگ برتر حضور داشته در تقابل با تیمی که سومین فصل حضورش در بالاترین سطح رقابت های باشگاهی کشور را تجربه می کند برای سومین بار نتیجه را واگذار کرد تا به قعر جدول نزدیک تر شود. تیم باریشه و پرافتخار اصفهانی در هفته نهم لیگ بیست و ششم در مصاف با چادرملو اردکان ۲ بر یک شکست خورد؛ آن هم در خانه خود و با وجود تغییر سرمربی.
بازگشت محمد ربیعی به نیمکت ذوب آهن قرار بود آغاز فصلی تازه برای گاندوها باشد؛ تیمی که روزهای خوبی را پشت سر نمی گذارد و برای فاصله گرفتن از انتهای جدول، بیش از هر چیز به ثبات و آرامش نیاز دارد. اما نخستین حضور دوباره ربیعی روی نیمکت سبزپوشان با شکست همراه شد؛ شکستی که بیش از پیش نشان داد نجات گاندوها از بحران، مأموریتی زمانبر خواهد بود و به صبوری بیشتری نیاز دارد. البته ربیعی پس از این مسابقه نیز با تأکید بر تلاش برای رساندن ذوب آهن به جایگاه مطلوب، اذعان کرد که اصلاح شرایط این تیم در کوتاه مدت امکانپذیر نیست اما در عین حال ابراز امیدواری کرد که قطعاً روند عملکرد گاندوها در ادامه بهبود خواهد یافت.
ربیعی پیش از این مسابقه نیز از پذیرش مأموریتی دشوار سخن گفته بود؛ مأموریتی که برخلاف تجربه قبلی اش در این تیم این بار برای نجات ذوب آهن تعریف شده است(ذوبِ ربیعی در لیگ های بیست و سوم و بیست و چهارم با ایستادن در رده های ۵ و ۶ جدول به کار خود پایان داد). او پیش از مصاف با اردکانی ها با تأکید بر اینکه این بار با قلبش به ذوب آهن بازگشته، از باور خود به تیم و تلاش برای عبور گاندوها از روزهای سخت گفته بود. حالا نخستین آزمون ربیعی در بازگشت دوباره به فولادشهر به پایان رسیده و نتیجه آن، ضرورت صبوری در کنار واقع بینی را بیش از گذشته نشان می دهد.
شکست مقابل چادرملو را نمی توان جدا از شرایطی بررسی کرد که ربیعی درباره آن صحبت کرده است. ذوب آهن در نیمه نخست موقعیت های خوبی ساخت اما نتوانست از فرصت هایش استفاده کند و حتی پنالتی خود را نیز از دست داد؛ چه بسا اگر آن پنالتی به گل تبدیل می شد، گاندوها با شرایط روانی بهتری به بازی ادامه می دادند و دستکم از مهمان اردکانی خود شکست نمی خوردند اما نشد آنچه باید می شد و در نهایت ربیعی در اولین خوان، دست خالی زمین را ترک کرد.
افت جسمی بازیکنان، مصدومیت یکی از مدافعان کلیدی ذوب آهن و برهم خوردن نظم تیمی هم مزید بر علت شد تا شرایط در نهایت به سود مهمان تمام شود. مهمتر آنکه دریافت ۲ گل از تیمی که در ۸ مسابقه قبلی خود فقط۶ گل به ثمر رسانده و از خط حمله چندان زهرداری برخوردار نبود، بار دیگر ضعف های ساختار دفاعی ذوب آهن را نمایان کرد؛ ضعف هایی که به نظر می رسد فراتر از عملکرد فردی مدافعان است و به انسجام کل تیم بازمی گردد. ربیعی نیز پس از مسابقه، ضمن پذیرفتن مسئولیت شکست، تأکید کرد که ذوب آهن برای رسیدن به شرایط مطلوب کار زیادی پیش رو دارد. او با صحه گذاشتن بر معضل دفاعی گاندوها بر ضرورت اصلاح ساختار دفاعی تیم تأکید کرد. از سوی دیگر، به گفته سرمربی جدید ذوبی ها، این تیم پس از دریافت گل تا حدودی از نظر روانی افت می کند؛ مسئله ای که ضرورت تقویت تمرکز و بازسازی اعتمادبه نفس سبزوسفیدپوشان اصفهانی را خاطرنشان می کند.
پرواضح است که اصلاح چنین مشکلاتی با وجود فشردگی مسابقات و محدودیت زمانی، کار آسانی نیست. ربیعی هم به محدودیت فرصت تمرین، تعویض های اجباری و شرایط نامطلوب زمین تمرین و چمن فولادشهر اشاره کرد و بر ضرورت استفاده از فرصت های موجود برای رفع ایرادهای تیم تأکید کرد. برگزاری جلسات تئوری بیشتر برای انتقال دیدگاه های فنی و اصلاح اشتباهات، از جمله برنامه های این سرمربی جوان برای بهبود شرایط ذوب آهن است. در این میان، بازگشت بازیکنان مصدوم و در اختیار داشتن مهره های بیشتر نیز می تواند دست ربیعی را در چینش تیم بازتر کند و به افزایش کیفیت تمرینات، ایجاد هماهنگی و بهبود عملکرد گاندوها در هفته های پیش رو منجر شود.
با این تفاسیر باید مدعی شد ربیعی برای بازسازی ذوب آهن به فرصتی فراتر از چند جلسه تمرینی نیاز دارد؛ فرصتی که باید در کنار صبوری، با نشانه هایی از پیشرفت هم همراه باشد. چراکه زمان، به تنهایی تضمین کننده موفقیت نیست و آنچه می تواند امیدواری را به اردوی گاندوها بازگرداند، تبدیل وعده ها به تغییرات ملموس در زمین مسابقه است؛ از انسجام بیشتر در فاز دفاعی و حفظ تمرکز بازیکنان پس از دریافت گل گرفته تا استفاده بهتر از موقعیت های به وجود آمده و تبدیل آنها به گل و جمع آوری امتیاز.
چه اینکه تیم باسابقه و پرافتخار اصفهانی این روزها در شرایطی قرار دارد که هر امتیاز برایش از نان شب واجب تر است و هر بازی برایش حکم مرگ و زندگی دارد و نمی تواند تا پایان نیم فصل برای تغییر مسیر منتظر بماند. ربیعی نیز بهتر از هر کسی می داند که مأموریت دوباره اش در قامت سکاندار ذوب آهن فراتر از ساختن ترکیبی جدید یا تغییر چند تاکتیک است؛ او باید به تیمی که در پی ناکامی های مکرر، درگیر بحران شده و در یک قدمی باتلاق سقوط قرار دارد، دوباره باور و انگیزه ببخشد.
حالا باید منتظر ماند و دید پس از اولین شکست ربیعی در اولین روز مأموریت دوباره اش در ذوب آهن که از بدحادثه منجر به ثبت سومین شکست مقابل چادرملو در کارنامه این سرمربی جوان و ذوب هم شد، او در خوان های پیش رو موفق می شود با ترمیم زخم های گاندوها و اصلاح تدریجی ضعف های فنی و روانی شاگردانش، همانطور که قول داده ذوب آهن را از این روزهای دشوار عبور دهد و به جایگاه شایسته تری در جدول رهنمون کند؟ بدون شک می توان مدعی شد این را نه وعده و وعیدها و اظهارات امیدوارکننده در نشست های خبری، بلکه نتایج و عملکرد ذوب آهن در هفته های آینده مشخص خواهد کرد؛ هفته هایی که برای ربیعی و شاگردانش سرنوشت ساز خواهد بود. آنها باید پله به پله خود را بالا بکشند و ثابت کنند که بازگشت به مسیر موفقیت و فاصله گرفتن از منطقه خطر اگرچه مأموریتی دشوار است اما غیرممکن نیست.
مرضیه غفاریان