ماجراجویی کاروان ورزشی ایران در سرزمین آفتاب تابان با کسب ۵۲ مدال به پایان رسید؛ ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز که کاروان «فرشتگان میناب» را به جایگاه ششم جدول مدالی بازی های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا رساند. اما سوغات اصفهانی های حاضر در بیستمین دوره از این رقابت های مهیج که در کرانه اقیانوس آرام و در چهارمین شهر بزرگ ژاپن برگزار شد تنها یک نشان بود؛ برنزی که ارسلان کاظمی در کنار دیگر بلندقامتان بسکتبال کشورمان برای ایران و نصف جهان به ارمغان آورد.
بازی های آسیایی ۲۰۲۶ از بیست و هشتمین روز داغ آخرین ماه فصل گرم سال در کشوری که به خاستگاه خورشید شهره است آغاز شد و کشورمان که با حضور ۳۰۴ ورزشکار در ۳۸ رشته مختلف در این ماراتن حساس و جذاب شرکت کرده بود، در نهایت با افزایش شش تایی نشان های طلای خود و صعود یک پله ای در جدول نسبت به دوره قبل، کارش را با ایستادن در رده ششم به پایان رساند؛ عملکردی که البته از نظر مجموع مدال ها ۲ نشان کمتر از دوره گذشته بود؛ چه اینکه کاروان ورزش ایران در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز ودر مجموع ۵۴ مدال کسب کرده بود.
ملی‌پوشان ایرانی در حالی این بار با ۱۹ مدال طلا به خانه برگشتند که اصفهانی های حاضر در این دوره از رقابت ها، برخلاف کارنامه درخشانشان در هانگژو، نتوانستند حتی یک گردن آویز طلای آسیایی را به نام خود ثبت کند. این در حالی است که در دوره گذشته بازی های آسیایی، ۲۳ نماینده اصفهانی حاضر در این رقابت ها با کسب ۳ مدال نقره و ۳ برنز به دیار زاینده رود بازگشته بودند و مقایسه کارنامه ورزشکاران نصف جهان در دو دوره اخیر، از سقوط سهم مدالی آنها از ۶ نشان به یک نشان حکایت دارد؛ افتی که البته همه آن را نمی توان به ناکامی ورزشکاران نسبت داد و بخشی از آن به تغییر رشته های حاضر در بازی ها و ترکیب کاروان بازمی‌گردد.
یکی از مهمترین تفاوت های این دو دوره، غیبت اسکیت فری استایل از برنامه ناگویاست؛ رشته‌ای که در هانگژو یکی از برگ های برنده اصفهان بود. در آن دوره، ترانه احمدی با کسب مدال نقره، نخستین مدال تاریخ اسکیت ایران در بازی های آسیایی را به دست آورد و رومینا سالک نیز با شکستن رکورد جهان اگرچه چهارم شد اما نام خود و نصف جهان را بر سر زبان ها انداخت.
به این ترتیب می توان مدعی شد غیبت اسکیت سواران فری استایل از برنامه ناگویا، دستکم یک مدال نقره را از سبد اصفهانی ها کاست؛ آن هم در رشته ای که ۲ نماینده نصف جهان در هانگژو تا مرز تاریخ سازی پیش رفته بودند.
در واقع بخشی از این افت، پیش از آنکه ورزشکاران اصفهانی وارد میدان شوند، رقم خورده بود. فری استایل از برنامه بازی ها حذف شده بود، کبدی زنان برخلاف دوره قبل بدون رزمیکاران اصفهانی راهی ناگویا شد و مرجان سلحشوری، پومسه روی اصفهانی که در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ موفق به کسب گردن آویز برنز شده بود در این دوره در ترکیب تیم ملی تکواندو حضور نداشت. احمدرضا طالبیان و رکسانا رازقیان نیز که در هانگژو نمایندگان اصفهان در قایقرانی بودند، این بار در ترکیب اعزامی جایی نداشتند.
با این حال، نمی توان همه چیز را به حذف برخی رشته ها و غیبت تعدادی از ستاره های دوره قبل نسبت داد؛ چراکه در ووشو، رشته ای که اصفهان در هانگژو موفق به کسب ۳ مدال نقره ای رنگ و برنزی شده بود، این بار چشم امید نصف جهان به زهرا کیانی، شاهین بنی طالبی و مینا پناهی بود. اما کیانی یکی از مدعیان جدی مدال که با نقره هانگژو به ناگویا اعزام شده بود با این امید که این بار با تغییر رنگ مدالش یک نشان طلا به سبد اندوخته های اصفهانی ها اضافه کند، با امتیاز ۹٫۷۰۳ و در حالی که تنها سه هزارم امتیاز تا ایستادن روی سکوی سوم فاصله داشت به کسب مقام چهارم بسنده کرد تا دست خالی به خانه بازگردد. بنی طالبی و پناهی نیز نتوانستند نام اصفهان را در جدول مدال های ووشو بگنجانند؛ این در حالی بود که ووشوکاران ایرانی در ناگویا عملکرد مدالی خوبی داشتند و یک طلا و ۳ نقره برای کاروان کشورمان به ارمغان آوردند اما هیچیک از این ۴ نشان به نام نمایندگان دیار زاینده رود ثبت نشد.
در بوکس نیز سام استکی، نماینده اصفهانی ها بود اما این ورزشکار نتوانست از نخستین مبارزه خود عبور کند تا او هم همچون سایر همشهری هایش دستش از مدال های رنگانگ آسیایی ناگویا کوتاه بماند. پردیس عیدی وند، نماینده نصف جهان در رشته کوراش هم روی سکو نرفت و در تیراندازی نیز مرضیه پرورش نیا در تراپ بانوان تا رتبه سیزدهم پیش رفت.
از رشته های انفرادی که سودی در سرزمین آفتاب تابان عاید اصفهانی ها نشد، در رشته های گروهی و در هندبال هم اصفهان برخلاف هانگژو، سهمی از سکوی آسیایی نداشت. این در حالی روی داد که محمدمهدی بهنام نیا، کیارش طاهری و مهران رهنما که در دوره قبل نمایندگان اصفهان در تیم ملی بودند، این بار نیز در جمع ملی پوشان قرار گرفتند اما تیم ملی هندبال ایران در این دوره نتوانست مدالی به دست آورد.
تنها دلخوشی اصفهانی ها به بسکتبال بود؛ همان رشته ای که طلسم نصف جهان در ناگویا را شکست. ارسلان کاظمی، بسکتبالیست اصفهانی و کاپیتان تیم ملی، در ترکیب ایران حاضر بود و همراه همتیمی هایش با شکست چین در دیدار رده بندی، مدال برنز را بر گردن آویخت. این مدال اگرچه چراغ کاروان ایران در ناگویا را روشن کرد اما تنها مدال اصفهان در این دوره بود.
به این ترتیب ماجراجویی های اصفهانی ها در کشور سامورایی ها با به غنیمت آوردن یک نشان برنز به پایان رسید؛ برنزی که از زیر سبدهای بسکتبال و با امضای ارسلان کاظمی به دست آمد و پرونده ناگویا را برای ورزش نصف جهان بست؛ پرونده ای که زنگ خطر را برای کرسی نشینان ورزش اصفهان به صدا در آورد چرا که برای تداوم مدال آوری در میادین بزرگ آسیایی و بین المللی نمی توان تنها به داشته های دیروز و امروز تکیه کرد و باید از همین حالا برای شناسایی و پرورش پشتوانه های جدید، تقویت رشته های مدال‌آور و جبران خلأ ایجادشده در برخی رشته ها چاره اندیشی کرد. نباید فراموش کرد ورزش نصف جهان برای بازگشت درخشان به سکوهای قهرمانی در رقابت های برون مرزی نیازمند برنامه ای فراتر از حضور صرف در این آوردگاه هاست.
مرضیه غفاریان