آریا یوسفی یک درخواست ساده از منتقدان تیم ملی دارد؛ مدافع ۲۴ ساله ملی پوش سپاهان در گفتگو با روزنامه فدراسیون فوتبال در دفاع از عملکرد کادرفنی خطاب به کسانی که این روزها کیفیت فنی تیم ملی را زیرسئوال برده اند گفته اگر ۵ نکته منفی درباره تیم ملی می‌گویید منصف باشید و دستکم ۲ نکته مثبت آن را هم ذکر کنید. درخواست عجیبی نیست و حق هم با آریاست، بالاخره نقد منصفانه یعنی دیدن خوبی ها و بدی ها در کنار هم؛ اما مشکل آنجاست که این ستاره جوان فراموش کرده که با حلوا حلوا کردن دهان شیرین نمی شود. اگر قرار است به نکات مثبت تیم ملی هم اشاره شود، این نکات مثبت بالاخره باید جایی در زمین فوتبال و در عملکرد شاگردان قلعه نویی خودشان را نشان داده باشند، نه اینکه صرفاً برای متعادل کردن نقدها، چند مورد مثبت را کنار نقاط ضعف تیم ملی روی کاغذ ردیف کنیم.
خیلی که بخواهیم روی این مورد زوم کنیم بلکه خواسته آریا را اجابت کرده باشیم شاید بتوانیم مدعی شویم مثلاً دعوت از همین ستاره ۲۴ ساله سپاهان خودش می تواند یکی از معدود نکات مثبت تیم ملی باشد؛ بازیکنی جوان که توانایی بازی در چند پست را دارد و طبیعتاً می تواند آچار فرانسه امیر هم باشد و تیم ملی را چندین سال برای چندین پست بیمه کند. حضور آریا یوسفی در تیم ملی و تجربه ای که در این سطح به دست می‌آورد، می تواند اتفاق مثبتی باشد؛ اما مشکل اینجاست که نمی توان دعوت یک بازیکن را به حساب عملکرد مثبت کل تیم گذاشت. اگر قرار است درباره خوبی های تیم ملی حرف بزنیم، باید از اتفاقاتی بگوییم که در ساختار و کیفیت بازی تیم دیده می شود، نه اینکه موفقیت احتمالی یک بازیکن جوان را به پای کل تیم بنویسیم.
یوسفی در همین مصاحبه اش از جوان تر شدن تیم ملی، ترکیب بازیکنان جوان و مسن و تجربه سربازان قلعه نویی در جام جهانی ۲۰۲۶ دفاع می کند و حتی معتقد است عملکرد فنی تیم ملی در آمریکا خوب بوده است. اما نمی گوید در عملکرد تیم ملی در اولین فیفادی بعد از این تورنمنت بزرگ مشخصاً کدام اتفاق فنی را باید در ستون نکات مثبت تیم امیر قرار دهیم؟ حتی استناد به تیمی که در جام جهانی باخت نداده هم قابل قبول نیست؛ چه اینکه با اشاره به عملکرد یک تیم در یک مقطع زمانی خاص نمی توان بدون توجه به شرایط و کیفیت بازی های مقطع فعلی مُهر خاموشی بر دهان منتقدان زد. تجربه جام جهانی زمانی می تواند ارزش فنی داشته باشد که از آن برای ساختن تیمی بهتر استفاده شده باشد.
جوانگرایی؟! اگر جوانگرایی با کیفیت بازی، پیشرفت تاکتیکی و ساختن یک تیم بهتر همراه شود، قطعاً یک نقطه قوت است؛ اما صرف همراه کردن چند بازیکن جوان و اکتفا به حضور چند دقیقه ای آنها در میدان به تنهایی نتیجه فنی محسوب نمی شود. جالب آنجاست که آریا می گوید آقای قلعه نویی می توانست تمام بازیکنان مسن را خط بزند و بعد هم اگر می باخت می‌گفت هزینه جوانگرایی را پرداخته و جان خودش را راحت کند. خب اتفاقاً بخش مهمی از حرف منتقدان دقیقاً همین است آریا جان! وقتی قرار است نتیجه در بازی های تدارکاتی ملاک نباشد، چه فرصتی بهتر از همین مسابقات برای میدان دادن به جوان های مستعد، آزمودن ترکیب های جدید و ساختن تیمی برای آینده؟ اگر قرار است تیم ملی در بازی های دوستانه ببازد، چه بهتر که بخشی از این شکست، صرف کسب تجربه بازیکنان جوان شود؛ بازیکنانی که قرار است آینده فوتبال ملی کشورمان را بسازند، نه اینکه چند دقیقه ای به زمین بیایند تا صرفاً شعار جوانگرایی را به منصه ظهور رسانده باشند!
در بخش دیگری از این مصاحبه به چندپسته بودن آریا یوسفی اشاره شده، این می تواند یک ویژگی مثبت برای خود بازیکن باشد اما قرار نیست توانایی یک بازیکن را با کیفیت کلی تیم ملی اشتباه بگیریم.
زمان کم برای آماده سازی هم که این مدافع-هافبک ملی پوش در گفتگوی خود با روزنامه فدراسیون به آن اشاره کرده بلکه دو شکست اخیر تیم ملی را توجیه کرده باشد هم می تواند یکی از دلایل مشکلات تیم قلعه نویی در فیفادی اخیر باشد؛ با این حال، نمی توان کمبود زمان را در فهرست نقاط قوت گنجاند، چه اینکه از قضا همین موضوع خود بهترین شاهد بر این مدعاست که با این فرمان که امیر و یاران و سربازانش در پیش گرفته اند نمی توان به بهبود شرایط تیم ملی در جام ملتهای آسیا چندان امیدوار بود چرا که زمان زیادی تا شروع این رقابت ها نمانده؛ کمتر از ۱۰۰ روز!
بله ما هم با مدافع ۲۴ ساله ملی پوش سپاهان هم عقیده ایم؛ نقد منصفانه یعنی هم بدی ها را ببینیم و هم به خوبی ها اشاره کنیم؛ یعنی اگر تیم ملی خوب بازی کرد، همان را ببینیم و بنویسیم؛ اگر بازیکنی درخشید به عملکرد درخشان او اشاره کنیم؛ اگر جوانی امیدوارکننده ظاهر شد، تشویقش کنیم؛ اگر تاکتیک تیم در بخشی جواب داد، آن را نادیده نگیریم. اما نقد منصفانه الزاماً به این معنا نیست که به ازای هر ۵ ایراد، ۲ تعریف هم به زور از جیبمان بیرون بیاوریم! با بسنده کردن به اینکه نکات مثبت را هم ببینید، دهانمان شیرین نمی شود که نمی شود. حتی اگر برای پیدا کردن آن ۲ تعریف مجبور شویم دست به دامن چیزهایی شویم که ارتباط مستقیمی با کیفیت فوتبال تیم ملی ندارند. ما هرچه گشتیم نبود، شما هم نگرد آریا جان پیدا نمی کنی!
جالب اینکه گلایه و درخواست آریا یوسفی از منتقدان یا به قول او کسانی که قصد تخریب کادر فنی را دارند در فضای هواداری تبدیل به سوژه طنز شده است. کافی است سری به قسمت دیدگاه های همین مصاحبه آریا که در سایت «ورزش سه» بازنشر شده بزنید تا دستتان بیاید چه می گوییم، یکی نوشته «نکات مثبت: ۴۰۴»، دیگری گفته «شما یک نقطه مثبت بگو، ما تأیید می کنیم» و کاربری هم با کنایه نتیجه گرفته: «منفی در منفی می شود مثبت؛ دو باخت ضرب در هم می شود یک برد!»
البته قرار نیست کامنت های کاربران را جای تحلیل فنی بنشانیم. اینکه چند کاربر در بخش نظرات یک سایت پرطرفدار ورزشی نتوانسته اند نقطه قوتی برای تیم ملی پیدا کنند، به خودی خود ثابت نمی کند تیم ملی هیچ نکته مثبتی نداشته اما حجم و جنس این واکنش های مشابه، یک نکته را به خوبی عیان می کند و آن اینکه اکثر طرفداران تیم ملی و فوتبالدوستان ایرانی آنقدر از عملکرد اخیر تیم ملی ناامید شده اند که حتی درخواست دیدن نکات مثبت هم برایشان تبدیل به سوژه شوخی شده است.
البته پرواضح است که هیچ بقالی نمی گوید ماست من ترش است و خب دفاع از عملکرد تیم ملی هم از سوی حامیان این تیم، کادر فنی اش و ملی پوشان نیز چنین اقتضایی خواهد داشت؛ اما شاید بهتر باشد به جای تاختن به منتقدان و تخریبگر خواندن آنها، کسانی که معتقدند تیم ملی در کنار نقاط ضعفش، ۲ نکته مثبت هم داشته، آن نقاط قوت را به ما هم نشان بدهند، ما هم با دقت نگاه می کنیم شاید بالاخره چیزی ببینیم و ارور «۴۰۴» از قاب نگاهمان پاک شود!
مرضیه غفاریان