- روزنامه زاینده رود - https://zayanderoodonline.ir -

سومین نیمکت لرزه ذوب آهن تلفات نداشت

چیزی نمانده بود که نیمکت ذوب آهن برای سومین بار در تابستان امسال به لرزه در آید، این بار اما کانون این نیمکت لرزه با دو بار قبلی فرق داشت؛ این بار نه خواست مدیران باشگاه اصفهانی و نه دلایل شخصی مربی، بلکه موج اعتراض هواداران از روی سکوها باعث شد تا سرمربی گاندوها در حالی که فقط ۶ هفته از لیگ ۲۶ گذشته تصمیم بگیرد لقای مربیگری در این تیم را به عطایش ببخشد. باز جای شکرش باقی است که این بار کرسی نشینان باشگاه اصفهانی با استعفای سکاندار ذوبی ها موافقت نکردند تا فعلاً ترمز زنجیره تغییرات روی نیمکت را کشیده باشند.

تغییراتی که پیش از شروع لیگ بیست و ششم و در فاصله ‌ای کمتر از یک ماه، دوبار منجر به جابه جایی روی نیمکت سبزها شد؛ ابتدا در اولین روزها اولین ماه تابستانی سال جلال امیدیان جای خود را به سیروس پورموسوی داد اما پورموسوی هنوز نیامده و هنوز جوهر قراردادش خشک نشده به گفته مدیران باشگاه ساز جدایی کوک کرد تا عبداله ویسی ظرف کمتر از یک ماه جانشین او شود. چیزی نمانده بود تا در سومین ماه داغ سال، کناره گیری ویسی از سمت خود، سومین تحول در کادر فنی سبزها را رقم بزند اما این مرتبه مدیران باشگاه به تصمیمی که ویسی برای احترام گذاشتن به هواداران گرفته بود تن ندادند تا همچنان سکان هدایت ذوبی ها در اختیار گواردیولای وطنی باشد.

پرواضح است که فوتبال بدون هوادار معنا ندارد و هوادار حق دارد ازعملکرد تیم و سرمربی تیم محبوب خود ناراضی باشد و زبان به گلایه و نقد بگشاید، حتی حق دارد با بلند کردن صدای اعتراض خود از روی سکوها از کرسی نشینان باشگاه مطالبه گری کند و به همین دلیل هم بوده که بارها و بارها و در سرتاسر این کره خاکی انتقاد هواداران زمینه ساز ایجاد تغییرات در تیم های مختلف شده، حتی گاهی پیکان این انتقادات از مربیان و بازیکنان فراتر رفته و مدیران باشگاه را نشانه گرفته؛ اما اگر قرار باشد فرمان تصمیم گیری برای تیم ها به یکباره در اختیار هواداران قرارگیرد و با هر موج اعتراضی از سوی هواداران، نیمکت یا ترکیب تیم ها دچار زلزله های پی در پی شوند که دیگر هیچ مربی ای فرصتی برای ساختن تیم مدنظر و پیاده سازی برنامه هایش در میدان و هیچ بازیکنی زمان لازم برای ظهور استعدادها و جبران اشتباهات خود پیدا نمی کند.

این قبول که ذوب آهن سال هاست از جمع مدعیان فاصله گرفته و این قبول که طرفداران این تیم اصفهانی بی صبرانه منتظر بازگشت ذوب کبیر به روزهای اوج خود هستند؛ اما نباید از یاد برد که بضاعت ذوب آهن در فصول اخیر نسبت به سال هایی که همواره در جمع بالانشین ها جای داشت کمتر شده و برای بازگرداندن این تیم با ریشه اصفهانی به جایگاه سابق زمان بیشتر و صبوری بیشتری لازم است.

و مهمتر اینکه طی فصول گذشته بیش از هرچیز همین بی ‌ثباتی روی نیمکت بوده که گریبان گیر ذوبی ها شده است. شاید هواداران ذوب ‌آهن فراموش کرده ‌اند که ثبات، لازمه پیشرفت در فوتبال است و تیمی که بارها در سال ‌های اخیر دچار تغییرات متعدد از رأس باشگاه تا سکان تیم و ترکیب خود بوده، از مسیر بازگشت به ریل پیروزی و موفقیت دور و دورتر خواهد شد. نتیجه گیری در فوتبال همیشه مطابق میل طرفداران و در کوتاه ‌ترین زمان ممکن روی نخواد داد. نمی ‌شود سکان هدایت تیمی را امروز به مربی جدیدی بسپاریم و با تحت فشار قراردادن او و شاگردانش انتظار داشته باشیم ظرف کمتر از ۶ هفته تیمی منسجم و برنده تحویل بدهد.

هوادار صاحب تیم است اما حالا توپ در زمین کرسی نشینان باشگاه است. هنر مدیریت این است که با شنیدن صدای اعتراضات در نهایت تصمیمی بگیرند که بر پایه منطق، برنامه و منافع بلندمدت تیم و باشگاه متبوع خود باشد. اعتراض سکوها می ‌تواند زنگ هشدار باشد اما نباید جای تصمیم کارشناسی شده را بگیرد. مدیران و مسئولان تصمیم گیر در باشگاه باید فارغ از فضای احساسی ایجاد شده روی سکوها، عملکرد تیم و کارنامه سرمربی را دقیق بررسی کنند و بر اساس آن درباره ادامه یا پایان همکاری سکاندار تیم خود تصمیم بگیرند.

اگر آنها به این نتیجه رسیده ‌اند که ویسی می تواند برنامه ‌ای مشخص برای بهبود شرایط گاندوها داشته باشد، باید پای این انتخاب خود بایستند و فرصت لازم را در اختیار او قرار دهند و اگر چنین چشم ‌اندازی در برنامه های ویسی دیده نمی شود هم، تغییر و برکناری او باید بر مبنای تصمیمی حساب ‌شده و با در نظر گرفتن گزینه جایگزین مناسب انجام شود.

فعلاً که کرسی نشینان باشگاه اصفهانی تصمیم گرفته اند تا با فرصت دادن به مربی فعلی پایه های لرزان نیمکت گاندوها را دوباره محکم کنند؛ نیمکتی که بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارد. باید منتظر ماند و دید در نهایت تصمیم به ابقای ویسی روی نیمکت سبزها تا کی دوام می آورد؟ آیا این بار سرمربی ذوب فرصت کافی برای اجرای برنامه ‌هایش خواهد داشت؟ آیا او می تواند هفته به هفته سبزوسفیدپوشان اصفهانی را به جاده موفقیت نزدیک و نزدیک تر کند یا اینکه بار دیگر با اولین ناکامی گاندوها موج اعتراض هواداران دوباره جایگاه ویسی را به خطر خواهد انداخت؟ هیچ بعید نیست در صورت تکرار این اتفاق و قرارگرفتن دوباره مدیران باشگاه در دوراهی تغییر یا ادامه همکاری با ویسی این بار کرسی نشینان ذوب کوتاه بیایند و دل به دل هواداران بدهند.

 

مرضیه غفاریان