۲ گل در یک بازی، برای مهاجمی ۲۰ ساله که تازه در ترکیب اصلی سپاهان قرار گرفته، آن هم در تیمی که حدود یکسال است از فقر مهاجم گلزن رنج می برد اتفاق کوچکی نیست. هرچند با یک یا دو گل بهار نمی شود اما کسری طاهری با دبل در مصاف حساس زردپوشان دیار زاینده رود با گل گهر در طی ۳۰ دقیقه نه تنها باعث شد سپاهان بعد از دو شکست متوالی، دوباره به مسیر پیروزی برگردد بلکه امیدها به درخشش یک فوروارد کم سن و سال را در نوک خط حمله تیم محرم زنده کرد. در شبی که سپاهان برای جبران ناکامی های خود در دو تقابل مهم فصل و برای گشودن دروازه تیم سیرجانی که در ۳ دیدار ابتدایی سنگر خود را بسته نگه داشته بود به یک مهاجم گلزن و چهارچوب شناس احتیاج داشت، یک بازیکن ۲۰ ساله نشان داد می توان در فوتبال ایران هم روی نسل جوان حساب ویژه ای باز کرد.
فقط ۷ دقیقه از بازی گذشته بود و عقربه های ساعت هنوز روی ۷ و ۳۷ دقیقه شب نایستاده بود که دروازه گل گهر برای اولین بار فرو ریخت، آن هم توسط مهاجمی که به تازگی به سپاهان پیوسته و هنوز جوهر امضای او پای برگه قراردادش خشک نشده؛ بازیکنی که ۲۲ روز پیش شمع تولد ۲۰ سالگی خود را فوت کرده بود. اما درخشش او در این بازی به همینجا و همین یک گل ختم نشد، کسری طاهری در دقیقه ۳۷ بازی باز هم در نقش جهان برای تیمش گل زد تا نشان دهد بی خود و بی جهت نبوده که مدعیان لیگ در بازار تابستانی برای افزودن این مهره هجومی به سبد خرید تیم خود سرو دست می شکستند. سرانجام طاهری طی یک پروژه نقل و انتقالاتی پیچیده راهی نصف جهان شد بلکه عصای دست محرم در سپاهان باشد و دوباره خط آتش ارتش طلایی اصفهان را آتشین کند. آیا این بازیکن می تواند در ادامه مسابقات نیز به درخشش خود ادامه دهد و با گلزنی های پی در پی خود خلأ مهاجم ششدانگی که در یک فصل اخیر در خط حمله سپاهان جای خالی اش احساس می شد را پر کند؟ سرمربی سپاهان در نشست خبری بعد از بازی در واکنش به این سئوال خبرنگار روزنامه «زاینده رود» تأکید کرد هنوز نمی توان با قطعیت گفت که این مهاجم می تواند تمام مشکلات خط حمله تیم را حل کند و نباید از یک بازیکن ۲۰ ساله انتظار بیش از حد داشت. محرم پربیراه هم نمی گوید؛ چراکه هیچ بازیکنی، صرف نظر از سن و سال، قرار نیست به تنهایی بار یک تیم را به دوش بکشد.
اما نویدکیا در ادامه همین نگاه محتاطانه در خصوص یار جوان تیمش به یک واقعیت مهم در فوتبال روز دنیا هم اشاره کرد؛ اینکه فوتبال امروز متعلق به همین سن و سال هاست و بازیکنان ۱۹، ۲۰ و ۲۱ ساله در دنیا با مبالغ بسیار بزرگی جابه جا می شوند و دیگر نمی توان آنها را صرفاً بازیکنانی کم تجربه و آینده دار دانست؛ آنها فوتبالیست های حرفه ای هستند که در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی و ملی، دوشادوش بازیکنان باتجربه، به مهره های کلیدی تیم های خود تبدیل شده اند.
بله، فوتبال دنیا مدت هاست مرزها را جا به جا کرده و دیگر به بازیکنانی در سن و سال کسری طاهری، صرفاً به چشم استعدادهایی برای آینده تیم ها نگاه نمی شود. آنها فوتبالیست های حرفه ای هستند که باشگاه ها از یک سو برای به خدمت گرفتنشان حاضرند هزینه های سنگینی متقبل شوند و مسئولیت های بزرگی را به آنها می سپارند و از سوی دیگر، روی توانایی و پتانسیل بالای این بازیکنان برای درآمدزایی از مسیر فروش آنها نیز حساب می کنند.
بهترین شاهد بر این مدعا را می توان در بارسلونا یافت؛ جایی که بازیکنانی همسن و سال کسری، در بالاترین سطح فوتبال اروپا در حال نقش آفرینی هستند. لامین یامال نمونه بارزی از همین بازیکنان جوان و مستعد است؛ مهاجمی که یکسال از فوروارد تازه وارد سپاهان کوچک تر است و زمانی که هنوز نوجوان بود، پیراهن بارسلونا را پوشید و خیلی زود هم به یکی از مهره های اصلی کاتالان ها تبدیل شد. یامال در ۱۶ سالگی برای تیم ملی اسپانیا هم به میدان رفت و در جام ملت های اروپا بازی کرد. امروز این ستاره ۱۹ ساله نقش پررنگی در فوتبال بارسلونا و اسپانیا دارد.
اما یامال تنها نمونه این نسل در بارسلونا نیست. همین فصل، بازیکنانی هم سن و سال او در تیم هانسی فلیک فرصت درخشش پیدا کرده اند؛ از ژاوی اسپارت، مدافع ۱۹ ساله ای که توانایی بازی در چندپست را دارد و خود را به ترکیب اصلی آبی و اناری ها رسانده، تا مارک برنال که او نیز در ۱۹ سالگی در میانه میدان نبض تیم بارسا را در اختیار گرفته است. حمزه عبدالکریم هم یکی دیگر از همین جوان هاست؛ مهاجم۱۸ ساله مصری که با درخشش در تمرینات و بازی های پیش فصل بارسلونا فلیک را تحت تأثیر قرار داده و سرمربی کاتالان ها با ابراز شگفتی از عملکرد این بازیکن تأکید کرده عبدالکریم با عملکردش در تمرینات، شایستگی دریافت فرصت بازی در تیم اصلی را به دست آورده است.
البته که فوبتال ما با فوتبال دنیا فرسنگ ها فاصله دارد و البته که مقایسه کسری طاهری و جوانان مستعد همسن و سال او در ایران با امثال یامال قیاسی مع الفارق است؛ اما مهم آن است که این روزها مربیان حرفه ای در فوتبال دنیا از اعتماد کردن به بازیکنان جوان هراسی به دل راه نمی دهند و این همان چیزی است که فوتبال ایران هم باید آن را جدی تر بگیرد. مربیان ما نیز باید همچون همتایان خود در جهان ریسک میدان دادن به جوانان را به جان بخرند.
ما کم نداشته و نداریم بازیکنان جوانی که ثابت کرده اند کافی است به آنها اعتماد شود تا به بهترین شکل پاسخ این اعتماد را با درخشش در میادین بدهند؛ نه فقط این روزها، بلکه در گذشته. کافی است تاریخ باشگاه سپاهان را ۱۸ سال به عقب ورق بزنیم تا برسیم به نخستین گل احسان حاج صفی برای زردپوشان دیار زاینده رود.کاپیتان ۳۶ ساله این روزهای تیم محرم برای اولین بار در ۱۸ سالگی پایش به گلزنی برای سپاهان باز شد و سرزبان ها افتاد. سرمربی فعلی سپاهان هم از آن دست بازیکنانی بود که در جوانی درخشید. محرم نویدکیا در دومین دوره لیگ برتر و در حالی که فقط ۲۰ سال و ۴۶ روز از عمرش گذشته بود، برای تیمش دبل کرد. سرمربی ۴۳ ساله طلایی ها تا همین ۵ روز پیش، عنوان جوان ترین بازیکنی را در اختیار داشت که در یک بازی برای سپاهان ۲ گل به ثمر رسانده بود؛ رکوردی که حالا شاگرد او با ۲۴ روز سن کمتر، آن را از چنگ اسطوره سپاهان درآورده است.
اصلاً چرا راه دور برویم و به سال ها پیش اشاره کنیم؟ همین دوره قبل لیگ برتر، محمد عسکری را به یاد بیاورید. همانطور که محرم در نشست خبری پس از برتری تیمش برابر گل گهر اشاره کرد، این وینگر هجومی فصل پیش در حالی که تنها ۱۹ سال داشت، پیش از مصدومیت و در روزهای سخت سپاهان با گلهای ۳ امتیازی خود به ناجی تیم پرمهره محرم تبدیل شد.
همین نمونه ها بهترین شاهد بر این مدعا هستند که مسئله اصلی در فاصله ما با فوتبال دنیا، در مورد درخشش ستارههای کم سن و سال، کمبود بازیکن مستعد نیست؛ بلکه مسئله اصلی پایین بودن میزان اعتماد مربیان به این استعدادهای آینده دار است. قطعاً فوتبال ایران جوانان پرپتانسیل دیگری هم دارد که هنوز فرصت درخشش در مستطیل سبز را پیدا نکرده اند؛ بازیکنانی که شاید امروز در تیم های پایه، لیگ های پایین تر یا حتی روی نیمکت تیم های بزرگ حضور دارند و تنها چیزی که برای تبدیل شدن به مهره ای اثرگذار نیاز دارند، فرصت است؛ همان چیزی که بسیاری از سکانداران فوتبال کشورمان، بخاطر نتیجه گرایی مفرط تیم ها، کمتر به آن بها می دهند.
این یکی از مهمترین تفاوت های فوتبال ایران و فوتبال روز دنیا است. در بسیاری از باشگاه های بزرگ و مطرح به ویژه در اروپا، بازیکنان جوان را به این دلیل که هنوز به پختگی کامل برای حضور در میادین نرسیده اند نادیده نمی گیرند؛ اتفاقاً به آنها فرصت می دهند تا به مرور با کسب تجربه در این بازی ها رشد کنند. یامال و دیگر جوان هایی که امروز چون جواهر در لالیگا می درخشند، هیچکدام یک شبه به این نقطه نرسیده اند؛ آنها اما به اندازه ای کافی و وافی فرصت بازی، کسب تجربه و اشتباه کردن داشته اند.
درخشش کسری طاهری اتفاق مهمی در فوتبال ایران است. نه به این دلیل که حالا باید تمام امید سپاهان در خط حمله به او گره بخورد؛ بلکه به این جهت که بار دیگر نشان داد جوان های ایرانی نیز شایستگی درخشش و اثرگذاری در سطح اول فوتبال کشورمان را دارند. همانطور که محمد عسکری و برخی مهره های جوان دیگر پیش از او چنین فرصتی پیدا کردند و نشان دادند می توان در سن پایین هم در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی ایران و در تیم های مدعی نیز اثرگذار ظاهر شد.
حالا باید این نگاه از باشگاه ها فراتر برود. تیم ملی هم نباید از قافله فوتبال جهان عقب بماند. اگر بازیکنی در ۱۹ یا ۲۰ سالگی در فوتبال باشگاهی کیفیت لازم را از خود نشان داده، طبیعی است که باید از سوی کادر فنی تیم ملی هم دیده شود. باید با قرار دادن این جوانان مستعد در کنار بازیکنان باتجربه، فرصت تجربه فضای فوتبال ملی و بازی در میادین بزرگ تر را به آنها داد. جام ملتها می تواند یکی از همین میادین باشد؛ جایی که نسل جوان فوتبال ایران فرصت درخشش در کنار ستاره های پیشین را بیابد تا تیم ملی برای سال های آینده بیمه شود. اگر فوتبال دنیا سالهاست به جوان ها اعتماد می کند و با این ریسک پذیری رو به جلو هم حرکت کرده، فوتبال ایران هم باید جسارت پرداخت تاوان این اعتماد و میدان دادن به نسل تازه را داشته باشد.
کسری طاهری شاید هنوز برای اثبات توانایی های خود مسیر طولانی و پرپیچ و خمی پیش رو داشته باشد؛ اما دبل او مقابل گل گهر بار دیگر نشان داد نسل جوان این مرز و بوم این شایستگی دارد که دستکم فرصتی در اختیارش قرار گیرد تا توانایی های خود را شکوفا کند. درست است که با یک گل بهار نمی شود؛ اما دبل یک مهاجم ۲۰ ساله آن هم در حضور بازیکنان باتجربه سپاهان می تواند نویدبخش روزهایی متفاوت برای خط حمله طلایی پوشان اصفهانی و به تبع آن تیم ملی باشد؛ شاید این دو گل، نخستین نشانه های فرارسیدن بهاری باشند که فوتبال ایران مدتهاست انتظارش را میکشد.
مرضیه غفاریان