درخشش دوباره محمدجواد حسین نژاد در هفته بیست و ششم لیگ برتر روسیه و گل تساوی او برای دینامو ماخاچ قلعه اگرچه باعث فرار این تیم رده دوازدهمی از خطر سقوط شد و اگرچه بار دیگر نام هافبک سابق سپاهان را بر سرزبان ها انداخت اما پربیراه نیست اگر مدعی شویم عملکرد این جوان ۲۲ ساله در سرزمین تزارها با ۴ گل و یک پاس گل در این فصل برای حضورش در اردوهای تدارکاتی تیم ملی کافی نبوده و نیست؛ بازیکنی که دو فصل پیش با نمایش چشمگیرش در سپاهان به عنوان پدیده لیگ بیست و سوم شناخته شد و کادر فنی تیم ملی را هم مجاب به حضور در جمع ملی پوشان کرد اما فعلاً جایی در فهرست دعوت شدگان امیر قلعه نویی ندارد.
حسین نژاد از آن دست استعدادهای کم نظیری بود که به همان سرعت که با ارائه بازی های تماشایی در جمع طلایی پوشان اصفهانی و تیم ملی امید ایران سرتیتر اخبار فوتبال ایران شد با همان سرعت نیز از مرکز توجه ها فاصله گرفت. سبک بازی سرعتی، قابلیت نفوذ به محوطه جریمه حریف، هوش و قدرت بالا در تصمیم گیری در لحظات حیاتی و جسارت در حمل توپ از جمله ویژگی هایی بود که حسین نژاد را در لیگ ۲۳ به یکی از چهره های زیر ذره بین کارشناسان تبدیل کرد. بسیاری از اهالی فن فوتبال ایران بر این باور بودند که ستاره سپاهانِ مورایس در میان نسل جدید بازیکنان تکنیکی ایران به یکی از مهرههای آینده دار تیم ملی تبدیل خواهد شد.
با این حال، مسیر حرفه ای او با تصمیمی بحث برانگیز و البته مصرانه از سوی خود این بازیکن تغییر جهت داد. پیوستن به تیمی نه چندان در روسیه با وسوسه تجربه لژیونر شدن، بازی در محیطی جدید و کیفیت بالاتر تمرینات آن هم در حالی که فقط یک فصل از درخشش این ستاره نوظهور فوتبال کشورمان می گذشت، شاید در نگاه نخست گامی روبه جلو برای او محسوب می شد اما در واقع، این تصمیم موجب شد حسین نژاد به مرور از دید رسانه ها و حتی کادر فنی تیم ملی دور شود. حضور در تیمی که در قعر جدول لیگ برتر روسیه برای بقا می جنگد به ندرت می تواند سکوی پرش و جایگاه مناسبی برا دیده شدن برای یک جوان مستعد ایرانی باشد. در چنین شرایطی، حتی اگر عملکرد بازیکن خوب باشد، بازتاب آن در رسانه ها و در نگاه کادرفنی تیم ملی ناگزیر کاهش پیدا خواهد کرد.
محمد جواد حسین نژاد در دینامو ماخاچ نه تنها موفق به تکرار بازی های تماشایی خود در سپاهان نشد بلکه به مرور آنقدر از صدر اخبار به ذیل آمد که با وجود اینکه گلزنی او در دیدار اخیر تیمش می تواند نویدبخش بازگشت دوباره این بازیکن به فرم مطلوب باشد اما بعید است ژنرال و دستیارانش را برای قراردادن نامش در فهرست ملی پوشان برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ متقاعد کرده باشد؛ چه اینکه برای حضور در این آوردگاه مهم جهانی فقط ۴۶ روز باقی مانده و کادر فنی تیم ملی در این بزنگاه حساس معمولاً برای انتخاب بازیکنان معیارهای ویژه تری در نظر دارد؛ از وضعیت بدنی آماده تر و تجربه بالاتر حضور در بازی های بین المللی گرفته تا عملکرد چشمگیر و تأثیرگذار و البته مستمرو همچنین سطح رقابت هایی که بازیکن در آن حضور داشته و دارد. در نگاه اول میتوان گفت لیگ روسیه مخصوصاً در سطح تیم های غیرمدعی به ویژه این روزها معیار و آمار قابل اعتنایی در فضای فوتبال ملی ایران ایجاد نمیکند. بازیکنی که در چنین لیگی بازی میکند، باید حداقل عملکردی کاملاً برجسته و فراتر ازاستانداردهای معمول داشته باشد تا بتواند در رادار انتخاب کادر فنی قرار گیرد. از سوی دیگر، رقابت در پست محمدجواد(هافبک هجومی) نیز در تیم ملی به شدت فشرده است و بعید است با وجود رقبایی به مراتب با کیفیت تر و نامی تر جایی برای پدیده سابق سپاهان در لیست نهایی ژنرال باقی بماند.
بر همین اساس باید اذعان کرد هرچند حسین نژاد در بازی اخیر تأثیرگذاری خوبی در لیگ برتر روسیه در بازی ۶ امتیازی دینامو داشته اما این موضوع به تنهایی برای عبور از همقطاران هم وطنش و دست و پا کردن جایگاهی ثابت در تیم ملی کافی نیست. نکته تأسف برانگیزتر اینکه احتمالاً این روند باعث خواهد شد او جام جهانی پیش رو را نیز از دست بدهد؛ رویدادی که میتوانست سکوی پرتابی مهم برای بازیکنی در قامت یک استعداد آینده دار باشد.
با این حال، داستان پدیده لیگ بیست و سوم ایران هنوز به فصل آخر نرسیده است. او بازیکنی جوان است و هنوز فرصت دارد تا دوباره نام خود را بر سر زبان ها بیاندازد به شرط اینکه با انتخاب های بهتر در ادامه فوتبال حرفه ای و باشگاهی مسیری بهتر برای کسب تجربه بین المللی برگزیند. بازگشت به یک محیط رقابتی تر، حضور در تیمی مدعی و حفظ ثبات در عملکرد میتواند کلید بازگشت ستاره سابق سپاهان به صدر اخبار و همچنین به جمع ملی پوشان باشد؛ هافبک ۲۲ ساله ای که هنوز بسیاری معتقدند فصل های درخشانی در آینده به داستان فوتبالی او افزوده خواهد شد.
مرضیه غفاریان