طلسم ها شکست و سپاهان از گردونه رقابت های حذفی کنار رفت؛آن هم خیلی زود و با شکسته شدن طلسم شکست ناپذیری ۹۱ روزه ارتش طلایی اصفهان در فصل جاری و همچنین متوقف شدن روند برتری های این تیم در تقابل با خیبر خرم آباد.
با وجود صحه گذاشتن بر اینکه جام حذفی جام شگفتی هاست؛ اما حذف سپاهان در دومین خوان این رقابت ها، آن هم درست در جایی که عملاً حکم اولین ایستگاه جدی را برای تیم اصفهانی داشت(سپاهان در مرحله یک شانزدهم نهایی مس کرمان تیم دسته یکی را از پیش رو برداشته بود)، فراتر از شگفتی بود؛ چرا که تیمی با سابقه پنج قهرمانی، که سومین تیم پرافتخار جام حذفی هم محسوب می شود، خیلی زود مجبور شد چمدان هایش را ببندد و تورنمنتی را ترک کند که همواره یکی از مسیرهای کوتاه برای رسیدن به جام طلا بوده است؛ آن هم با دریافت ۳ گل در اردوگاه خودی؛ آن هم در برابر تیمی که فقط دو فصل است پای به بالاترین سطح رقابت های باشگاهی ایران گذاشته و کمتر کسی تصور می کرد بتواند در نقش جهان از سد زردپوشان دیار زاینده رود عبور کند.
سپاهان در شرایطی پشت دیوار خیبر از راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی بازماند که روی کاغذ، تقریباً همه چیز به سود طلایی پوشان اصفهانی بود: صدرنشینی در لیگ برتر، ۱۳ بازی متوالی بدون شکست در سه جبهه متفاوت، سابقه ۴ پیروزی در تقابل رودررو با نماینده خرم آباد و از همه اینها مهمتر برخورداری از امتیاز میزبانی. اما فوتبال بار دیگر روی دیگرش را به سپاهان نشان داد؛ همان رویی که ثابت می کند هیچ چیز در دنیای توپ گرد قابل پیش بینی نیست و هیچ حریفی را نباید دستکم گرفت. سپاهان بد باخت، آن هم به تیمی که اگرچه نام بزرگی در تاریخ فوتبال ایران ندارد اما در فصل جاری نشان داده که دیگر نمی خواهد تیمی کم نام و نشانی باقی بماند.
خیبرِ رحمتی اگرچه پیش از این در هفته پنجم لیگ بیست و پنجم به سپاهانِ محرم باخته بود اما همین تیم در فصل جاری موفق شده بود طعم شکست را به مدافع عنوان قهرمانی و پرسپولیس بچشاند و استقلال را هم متوقف کرده بود. نتایجی در خور که باعث شد جلال امیدیان مربی تیم با تکیه بر آن در کنفرانس خبری بعد از بازی با سپاهان مدعی شود: «خیبر دیگر غولکش نیست بلکه این تیم حالا یکی از غول های لیگ است.» و صعود شاگردانش به مرحله یک چهارم نهایی حذفی با غلبه بر سپاهان بهترین شاهد بر این مدعاست که این باور به وضوح از نیمکت مربیان به مستطیل سبز منتقل شده و در ذهن بازیکنان جوان و نه چندان نامدار این تیم نشسته است؛ آنها با همین ذهنیت، در اصفهان بازی کردند و مزد نترس بودن خود و اعتماد به نفس بالایشان را با پیروزی در میدان گرفتند.
در سوی مقابل اما سپاهان اگرچه مالک توپ و میدان بود و اگرچه موقعیت های بی شماری خلق کرد (۱۲ شوت به سمت دروازه حریف و فقط یک گل) اما باز مشکل قدیمی تیم سر باز کرد و ناتوانی مهره های هجومی در گشودن سنگر رقبا و ضعف مدافعان در دفاع از سنگر خودی در ضد حملات کار دست تیم محرم داد. پاشنه آشیلی که این بار به قیمت حذف زودهنگام از جام حذفی برای تیم پرافتخار اصفهانی و بر باد رفتن رؤیای فتح جام در سه جبهه تمام شد. حالا معادله فصل برای سپاهان پیچیده تر و دشوارتر از قبل شده است. طلایی پوشان اصفهانی از این پس فقط دو جام در پیش دارند: لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا۲؛ دو تورنمنتی که قهرمانی در هرکدام به مراتب سخت تر از جام حذفی است. دیگر خبری از مسیری کوتاه برای عبور از رقبا و ایستادن بر سکوی نخست نیست حالا سپاهان اگر قهرمانی می خواهد، باید بیش از پیش برای عبور از مسیرهای دشوار آماده شود. برای نیل به این مهم زردپوشان دیار
زاینده رود همانطور که نویدکیا پس از بازی اخیر تأکید کرد، نیازمند نظم تیمی بهتر، ساختار دفاعی منسجم تر و استفاده بهینه از موقعیت ها هستند. شکست در برابر خیبر با توجه به فرصت های بسیاری که سپاهان از دست داد ثابت کرد فاصله میان خلق موقعیت و بهره برداری از آن همچنان نگرانی اصلی تیم محرم است. پرواضح است که تیمی که مدعی قهرمانی است، نمیتواند به امید آمار مالکیت و تعداد شوت ها زنده بماند، چراکه جام طلا در نهایت از آنِ تیمی خواهد شد که در روزهای دشوار هم راه پیروزی را خوب بلد باشد؛ چیزی که سپاهان در مسابقه با خرم آبادی ها فرسنگ ها از آن فاصله داشت. بدتر آنکه، ساختار دفاعی سپاهان هم هنوز متزلزل است. بهترین شاهد بر این مدعا هم آنکه خیبر با بضاعت نه چندان در ترکیب به ویژه در فاز هجومی موفق شد ۳ بار با عبور از سد دفاع طلایی ها سنگر حسینی را باز کند. تمرکز پایین شاگردان نویدکیا، جایگیری های اشتباه و ناتوانی در مدیریت بازی بعد از عقب افتادن و فاصله زیاد خط حمله و دفاع، همه اینها زنگ خطرهایی است که نیاز به گوش های شنوایی برای اصلاح دارند.
این شکست اگرچه به قیمت از دست دادن جام طلای حذفی تمام شد اما میتواند تلنگری باشد برای بازگرداندن سپاهان به مسیر قهرمانی در دو جبهه باقیمانده. فصل هنوز تمام نشده اما حالا فرصت آزمون و خطا کمتر از همیشه است چرا که «ناگهان زود دیر می شود». سپاهان اگر میخواهد در این فصل دست خالی نماند، باید از همین حالا درمان را شروع کند.
مرضیه غفاریان