اگرچه نیم فصل نخست لیگ بیست و پنجم با صدرنشینیِ سپاهان به پایان رسید اما پربیراه نیست اگر مدعی شویم عملکرد هر دو نماینده فوتبال اصفهان در بالاترین سطح از رقابت های فوتبال باشگاهی کشور همچون بسیاری از تیم های حاضر در این مسابقات، نسبت مدت مشابه فصل گذشته افتی محسوس و نگران کننده داشته است. اگر بی خیال کیفیت بازی ها، ریتم مسابقات و میزان اثرگذاری مهره های کلیدی زردپوشان و سبزوسفیدپوشان اصفهانی در این دوره از رقابت ها شویم بهترین شاهد بر این مدعا اعداد و ارقامی است که در کارنامه این دو تیم همشهری در جدول نیم فصل نخست لیگ ۲۵ ثبت شده است.
سپاهان در حالی با ۳۰ امتیاز از ۱۵ بازی بر صدر تکیه داده که فصل پیش در همین مقطع با ۳۲ امتیاز و هم امتیاز با تراکتور، تنها بخاطر تفاضل گل کمتر در رده دوم ایستاده بود. باز گلی به جمال شاگردان نویدکیا چرا که در سوی دیگر ذوب آهن در فصل جاری عملکرد به مراتب ضعیف تری نسبت به همشهری طلایی پوش خود در مقایسه با فصل پیش داشته است. سبزوسفیدپوشان اصفهانی در حالی با ۱۴ امتیاز از ۱۵ بازی در رده چهاردهم بین تیم های قعرنشین جاخوش کرده اند که فصل پیش در این بازه زمانی با ۲۱ امتیاز، هم امتیاز با گل گهر و صرفاًبه دلیل تفاضل گل کمتر در رده ششم جدول جای داشتند. این یعنی اختلافی ۷ امتیازی که عمق بحران در تیم ذوب آهن را به وضوح نشان میدهد؛ تیمی که فصل پیش با ۵ تیم ابتدای جدول رقابت داشت و حالا برای فرار از جمع ۵ تیم انتهایی دست و پا می زند.
مقایسه عملکرد ارتش طلایی و گاندوها در بازی های رفت بیست و پنجمین دوره لیگ برتر با نسخه های پیشینشان نشان میدهد فوتبال اصفهان در فصل جاری، عقبگردی آشکار داشته است؛ البته که نباید از این نکته هم غافل شد که این دو نماینده نصف جهان در لیگ برتر امسال این نتایج را در لیگی بی جان و کم رمق نسبت به دوره های قبل کسب کرده اند؛ لیگی که حتی نمی توان به صدرنشینیِ تیم محرم در آن دل خوش کرد چرا که کم اشتهایی و تب دار بودن سایر رقبا در کسب این جایگاه برای سپاهان بی تأثیر نبوده است.
کافی است فقط آمار گلزنی تیم های لیگ برتری در این دوره را با لیگ بیست و چهارم که از قضا آن هم لیگ پرگلی نبود مقایسه کنید تا شما هم بر این ادعا صحه بگذارید. در این دوره در ۱۲۰ مسابقه نیم فصل اول، فقط ۲۰۶ بار توپ از خط دروازه تیم ها عبور کرده؛ یعنی میانگین ۱.۷۱ گل در هر بازی. این عدد نه تنها نسبت به نیم فصل نخست لیگ ۲۴ که ۲۲۷ گل در آن به ثمر رسید (۲۱ گل بیشتر از لیگ ۲۵) کاهش محسوسی دارد بلکه ضعیف ترین آمار گلزنی در تاریخ نیم فصل های اول لیگ برتر ایران به شمار می رود. در این میان سهم تیم های اصفهانی از این افت فاحش در باز کردن سنگر رقبا نیز قابل توجه است؛ چرا که سپاهان در فصل پیش در دور رفت با ۲۵ گل زده بهترین خط حمله لیگ را به خود اختصاص داده بود و ذوب آهن هم با ۱۳ گل زده نیم فصل نخست را با عملکردی قابل قبول در فاز هجومی به پایان رسانده بود اما در این دوره سپاهان فقط۱۸ بار موفق به گلزنی شده (۷ گل کمتر از لیگ ۲۴) و ذوب آهن تنها ۹ بار (۴ گل کمتر از دوره قبل).
در فاز دفاعی هم اوضاع تیم های اصفهانی همچون سایر تیم های لیگ برتری تفاوت چندانی با خط آتش آنها ندارد. اگرچه سپاهان با۸ گل خورده و ۲ گل کمتر از فصل پیش همچنان یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ را به خود اختصاص داده و ذوب آهن هم فقط یک گل بیشتر از دوره قبل دریافت کرده اما به جرأت می توان مدعی شد این آمار بیش از آنکه به انسجام و استحکام سد دفاعی تیم های اصفهانی مربوط باشد، نتیجه محافظه کاری و کاهش ریسک پذیری تیم ها در یورش بردن به سنگر رقبا و ضعف خطوط حمله آنها در بازکردن دروازه ها بوده است. بهترین شاهد بر این مدعا هم آنکه نیمی از بازی های دور رفت با تساوی بدون گل یا پیروزی های یک بر صفر به پایان رسیده است.
از اینها بدتر ضعف سپاهان و ذوب آهن در بهره گیری از مزیت بازی های خانگی بوده است. شاگردان نویدکیا و سربازان حدادی فر در نیم فصل نخست جزو دست و دل بازترین میزبان های لیگ بوده اند. در یک طرف سپاهان از ۷ باری که در نقش جهان در برابر رقبا صف آرایی کرد، فقط ۱۰ امتیاز به دست آورد و ۱۱ امتیاز این بازی ها را به سود رقبا از دست داد، فاجعه آنجاست که بخش عمده ای از این تلفات، یعنی۹ امتیاز دیدارهای خانگی سپاهان در مصاف با سرخابی های پایتخت و سرخپوشان تبریزی از کف تیم اصفهانی رفته است. اما ذوب آهن در این مورد هم کارنامه ضعیف تری نسبت به همشهری زردپوش خود داشته است. گاندوها از ۸ دیداری که در فولادشهر برگزار کردند تنها ۸ امتیاز دشت کردند و دو برابر آن، یعنی ۱۶ امتیاز به سبد اندوخته حریفان آنها ریخته شد.
در مجموع، ارقام و آمار نیم فصل نخست با وجود صدرنشینی زردپوشان دیار زاینده رود نشان می دهد فوتبال اصفهان چه در بازی های خارج از خانه و چه در اردوگاه خودی، چه در فاز حمله و چه در امور دفاعی دچار رکود و عقبگرد شده است؛ حتی نمی توان به سرایت این معضل به پیکره کل فوتبال ایران هم دل بست. ادامه این روند بعید نیست تیم های اصفهانی را از جایگاه واقعی شان در فوتبال کشور دور کند. نوشدارو را باید پیش از آنکه سپاهان صدر را از دست بدهد و ذوب آهن به لیگ یک سقوط کند، به این دو تیم همشهری رساند.
مرضیه غفاریان
