هرچه این روزها در لیگ برتر ایران، چهره های هجومی و مهاجمان سرشناس کشورمان روزهای کم فروغی را طی می کنند و مدتهاست با قفل ضدگل(!) پای به میادین می گذارند، در آن سوی مرزها، ستاره های وطنی شاغل در لیگ های همسایه و کشورهای اروپایی یکی پس از دیگری عملکردی درخشانی از خود به جا می گذارند؛ گاه گل می زنند، گاه گل می سازند و گاه هر دو.
از درخشش اللهیار صیادمنش با پنالتی گرفتن، گلزنی و گلسازی در دیدار حساس وسترلو مقابل شارلروا در ژوپیر لیگ بلژیک گرفته تا گل تماشایی علی قلی زاده برای لخ پوزنان در لیگ لهستان. از سردار آزمون، مهاجم نوک تیم ملی گرفته که پس از ۴ ماه دوری از میادین، تنها ۲ دقیقه پس از ورود به زمین برای شباب الاهلی با یک پاس گل زیبا توانست تأثیرگذاری خود در مستطیل سبز را دوباره به رخ بکشد و نشان دهد چرا همچنان از مهره های کلیدی خط حمله یوزهای ایرانی به حساب میآید تا دبل دیدنی شهریار مغانلو، مهاجم اتحاد کلبا مقابل دیبا که بار دیگر توجه ها را به سمت خود جلب کرد و یادآور روزهای اوج آقای گل سابق لیگ برتر ایران با پیراهن سپاهان شد، یا مهدی قایدی که با گلزنی دوباره برای النصر در ادونک لیگ نشان داد چرا این روزها هواداران استقلال در روزهای بی فروغ مهاجمان آبی پوش برای حضور دوباره باشو در خط حمله تیم محبوب خود روزشماری می کنند. این روزها هرچه مهاجمان لیگ برتر گل نزن های قهاری(!) شده اند نام ستاره های هجومی کشورمان در لیگ های خارجی مدام در فهرست بهترین های هفته می درخشد.
نکته جالب تر در این میان اینکه، سعید عزتاللهی، ملی پوش شباب الاهلی هم با گلزنی در دیدار اخیر تیمش نشان داد هرچه فورواردهای ایرانی در بالاترین سطح رقابت های باشگاهی فوتبال کشورمان عطشی برای فرو ریختن سنگر رقبا از خود نشان نمی دهد این مهره دفاعی شاغل در فوتبال شیخ نشین امارات نمی خواهد از هموطنان هجومی اش در ادونک لیگ در به ثمر رساندن گل عقب بماند. هافبک دفاعی ۲۹ ساله تیم ملی علاوه بر این، با این عملکرد درخشان کورسوی امید را در فاصله ۳ ماه مانده تا جام جهانی ۲۰۲۶ در دل فوتبالدوستان ایرانی زنده نگه می دارد؛ امید به اینکه حتی اگر مهره های هجومی ژنرال پایشان به گل باز نشود می توان روی شم گلزنی مهره های دفاعی این تیم حساب باز کرد.
۱۰۸ روز تا به صدا درآمدن سوت جام جهانی باقی مانده و این روزها اگرچه عملکرد مهاجمان شاغل در لیگ کشورمان چنگی به دل نمی زند و نگرانی ها را بابت تکرار ناکامی آنها در گلزنی در تیم ملی افزایش داده اما در مقابل لژیونرهای ملی پوش در آن سوی مرزهای ایران با ارائه بازی تماشایی و گل های پی در پی خود برای تیم هایشان تا حدی خیال ژنرال را راحت کرده اند. پربیراه نیست اگر مدعی شویم این روند دوگانه در آستانه جام جهانی روی معادلات ذهنی امیر قلعه نویی تأثیر ویژه ای خواهد گذاشت. در واقع این زنگ خطری است برای مهاجمان شاغل در لیگ برتر؛ چه اینکه بدون شک با تکرار این روند و با خاموش ماندن موتور گلزنی آنها با خط قرمز امیر مواجه خواهند شد. سکاندار تیم ملی با این دست فرمان که مهاجمان لیگ وطنی در پیش گرفته اند ترجیح می دهد به جای دعوت از آنها، در چینش خط حمله خود در آن تورنمنت حساس از ترکیبی از لژیونرها بهره ببرد؛ فورواردهایی که نه تنها با گلزنی های پی در پی آمادگی خود را به رخ کشیده اند، بلکه بدون شک ارائه این بازی های درخشان ثابت می کند آنها از لحاظ ذهنی و روانی نیز وضعیت بهتری نسبت به همتایان هموطن خود در لیگ برتر دارند.
اما این تمام ماجرا نیست اگرچه درخشش ستاره های کشورمان در لیگ های خارجی شعله امیدی در دل هواداران برای حضور درخشان آنها در تیم ملی افروخته اما عملکرد ضعیف تیم های لیگ برتری در خط حمله زنگ خطر را برای فوتبال ایران هم به صدا در آورده است؛ زنگ خطری که مدتهاست به صدا در آمده و بی توجهی به آن همین چند روز پیش گریبانگیر سپاهان و استقلال و حذف آنها از لیگ قهرمانان آسیا در برابر تیم های نه چندان مطرح این قاره شد. اگر سردمداران فوتبال کشورمان هرچه زودتر از خواب زمستانی بیدار نشوند و برای ارتقای سطح لیگ داخلی به خصوص در فاز هجومی چاره ای نیندیشند، ممکن است فوتبال ایران پیش از این از رقبا عقب بیافتد؛ فوتبالی که این روزها درخشش در آسمان فوتبال آن منحصر به بیرون از مرزها و معطوف به فروغ گاه و بی گاه ستاره های دور از وطن شده است؛ مهاجرانی که البته کوچ آنها به لیگ های معتبر هم به مرور کمتر و کمتر می شود.
مرضیه غفاریان
